Αγία Κιάρα (St Kiara / Cera) του Kilkeary Ιρλανδίας (+679) – 5 Ιανουαρίου, 15 Μαρτίου και 15 Δεκεμβρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

Αγία Κιάρα (St Kiara / Cera) του Kilkeary Ιρλανδίας (+679)

5 Ιανουαρίου, 15 Μαρτίου και 15 Δεκεμβρίου

Η Αγία Κιάρα (St Kiara / Cera) της Ιρλανδίας (η οποία επίσης ονομάζεται και Chera, Chier, Ciara, Cyra, Keira, Keara, Kiara, Kiera, Cier, Ciar) ήταν Ηγουμένη του 7ου αιώνα. Η ιστορία της μάλλον συγχέεται με μια άλλη ομώνυμη Αγία (Cera Ciara) που έζησε τον 6ο αιώνα. Ωστόσο, ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι οι δύο Αγίες είναι το ίδιο πρόσωπο και ότι έζησε εξαιρετικά πολλά χρόνια.

Υπάρχουν δύο παραδόσεις που συνδέονται με την Αγία. Στην πρώτη, οι προσευχές της Αγίας Κιάρα έσωσαν μια πόλη της Ιρλανδίας από μια καταστροφική πυρκαγιά. Όταν ξέσπασε μια καταστροφική πυρκαγιά στο Muscraig, στη Momonia (σημερινό Μάνστερ), ο Άγιος Μπρένταν (St Brendan) έδωσε εντολή στους κατοίκους να αναζητήσουν τις προσευχές της Αγίας Κιάρα. Ακολούθησαν τις οδηγίες του, η Αγία Κιάρα προσευχήθηκε απαντώντας στις ικεσίες τους και η πυρκαγιά έπαψε. Από την κοίμηση του Αγίου Μπρένταν το 577, αυτή η ιστορία πιθανότατα αναφέρεται σε μια προγενέστερη Αγία Κιάρα. Η περιοχή Muscraig μπορεί να αναφέρεται στο Muskerry, μια περιοχή έξω από το Cork, ενώ η περιοχή Momonia αναφέρεται στη νότια Ιρλανδία, τουλάχιστον σε έναν αρχαίο χάρτη που έχει βρεθεί.

Η άλλη παράδοση αναφέρει πώς η Αγία Κιάρα ίδρυσε ένα γυναικείο μοναστήρι που ονομάζεται Teych-Telle γύρω στο έτος 625. Η Αγία Κιάρα ήταν η κόρη του Duibhre (ή Dubreus) ο οποίος αναφέρεται στη γραμμή αίματος των βασιλιάδων της Connor (ή Conaire).

Αυτή, μαζί με άλλες 5 παρθένες, ζήτησαν από τον Άγιο Φίνταν (St Fintan) του Taghmon να τους παραχωρήσει μία τοποθεσία να εγκατασταθούν και να αφοσιωθούν στην υπηρεσία του Θεού. Αυτός και οι μοναχοί του, έδωσαν στις γυναίκες την μονή τους στο Heli (ή Hele). Το Heli μάλλον ήταν στο County Westmeath. Ο Άγιος Φίνταν ευλόγησε την Αγία Κιάρα και την συμβούλεψε να δώσει το όνομα του Αγίου Telle τον τόπο προς τιμήν του Αγίου που είχε γεννήσει τέσσερα παιδιά, τον Ματθαίο, τον Λουκά , τον Μάρκο και τον Ιωάννη στην πεδιάδα της Miodhluachra εκείνη την ημέρα.

Η Αγία Κιάρα επέστρεψε τελικά στην επαρχία της και ίδρυσε ένα άλλο μοναστήρι, το Killchree (το οποίο μεταφράζεται το Κελί της Κιάρα), το οποίο διοίκησε μέχρι την κοίμησή της το 679.

Πηγή:

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2019/03/cera-15.html

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

* * *

Χαιρετισμοί στήν Ὁσία Κιάρα (St Kiara / Cera) ἡγουμένη Μονῶν
στό Kilkeary (πλησίον Nenagh) καί στό Tehelly Ἰρλανδίας (5/1, +679)
καί στόν Ὁσιο Μελέτιο τὁ νέο, ὁμολογητή, ἱδρυτή καί
ἡγούμενο Μονῆς τοῦ ὄρους Κιθαιρῶνα στήν Οἰνόη Ἀττικῆς,
ἀπό Μουταλάσκη Καππαδοκίας (1/9, +1105)

[στό Nenagh ἱδρύθηκε ἡ Προτεσταντική αἵρεσι
τῶν Κουνιτῶν “Ἐργατῶν” τό 1897]

Χαῖρε, Κιάρα τοῦ Kilkeary Ἰρλανδίας·
Χαῖρε, Μελέτιε τοῦ ὄρους Κιθαιρῶνα τῆς Οἰνόης·

Χαῖρε, Κιάρα ὅτι δωρίζεις στίς ψυχές τῶν αἱρετικῶν
ἕνα λευκό λουλούδι Ὀρθοδοξίας·

Χαῖρε, καλλίγραμμη πινελιά στή
ζωγραφιά τῶν Ἁγίων τοῦ Παραδείσου·

Χαῖρε, Μελέτιε ὅτι μέ ἀγάπη βγάζεις
τούς αἱρετικούς ἀπ’ τήν ψευδή “Ἀλήθεια” ·

Χαῖρε, ὅτι μέ θαυμαστή ἀγάπη τούς ὁδηγεῖς
στήν ἀληθινή Ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας·

Χαῖρε, Κιάρα γλυκιά σονάτα μέ ὄμορφες νότες ἀρετῆς·
Χαῖρε, Μελέτιε εὔγεστη ἀγάπη τοῦ Παραδείσου.

Χαίρετε, Ἅγιοι Κιάρα καί Μελέτιε!

https://poiimataabel.wordpress.com

Ποιητική Συλλογή «Φύλλα…»

Ποιήματα του Άβελ-Τάσου Γκιουζέλη

Advertisements

Άγιος Θεόδωρος Νεομάρτυς στην Αλικαρνασσό Μ. Ασίας (+1800) – 4 Σεπτεμβρίου

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Άγιος Θεόδωρος Νεομάρτυς στην Αλικαρνασσό Μ. Ασίας (+1800)

4 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Θεόδωρος μαρτύρησε για το Χριστό στην Αλικαρνασσό, το «Πετρούμι» της Μικράς Ασίας γύρω στα 1800 μ.Χ. και σε ηλικία 30 ετών περίπου.

Ο Άγιος συνελήφθη από ασεβείς Οθωμανούς και φυλακίστηκε στο «Μπουντρούμι» της Αλικαρνασσού. Κατά το διάστημα αυτό της παραμονής του στη φυλακή τον ενίσχυε ο Ιεροδιάκονος Ιωακείμ Ασκάνδαλος (+1839) αδελφός της Ιεράς Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Ιωάννου Θεολόγου της Πάτμου, άνδρας ευλαβής και λόγιος.

Μαρτύρησε με φρικτό τρόπο όπως φαίνεται και από τα κτυπήματα στην Τιμία Κάρα και τα υπόλοιπα Ιερά Λείψανά του.

Τα Ιερά Λείψανα του Νεομάρτυρος της Πίστης μας μετέφερε στην Ιερά Μονή της Πάτμου μετά την ανακομιδή τους ο Πάτμιος πλοίαρχος Νικόλαος Πασβάντης. Ο πλοίαρχος αυτός περνούσε συχνά με το πλοίο του κοντά από τις ακτές της Αλικαρνασσού και έβλεπε σε ένα συγκεκριμένο σημείο έντονο φως, ήταν το σημείο που είχε ταφεί ο Άγιος Θεόδωρος. Με τη βοήθεια του Πάτμιου Μητροπολίτου Λαοδικείας Γρηγορίου Ξένου (+1812), όπως αναφέρει ο ιστορικός Γεράσιμος Σμυρνάκης σε ανέκδοτο έργο του, ο Νικόλαος Πασβάντης μετέφερε τα Ιερά Λείψανα στην Ιερά Βασιλική Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου και Ευαγγελιστού της Πάτμου όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα.

Μετά από δύο αιώνες η χάρις του Κυρίου επέτρεψε να γίνει γνωστός ο Νεομάρτυρας στην Ενορία μας και την Πόλη της Νέας Αλικαρνασσού, καθώς και το γεγονός ότι φυλάσσονται τα Ιερά Λείψανά του στην προαναφερόμενη ιστορική Ιερά Μονή.

Με τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ειρηναίου και μετά από προσπάθειες των Εφημέριων και του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου μας, μεταφέρθηκε τον Ιούλιου του έτους 2008 από τον τότε Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Κνωσσού και νυν Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ. Ευγένιο και τον προϊστάμενο της Ενορίας μας Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο Κωνσταντίνο Πετρόγιαννη, ως ευλογία, ικανό απότμημα εκ των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεομάρτυρος Θεοδώρου του Αλικαρνασσέως, επισήμως από την Πάτμο, παραχωρηθέν από τον τότε Καθηγούμενο Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Αντίπα και την Αδελφότητα της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου για να παραμένουν, να παρέχουν τον αγιασμό στους πιστούς και να αφυπνίζουν την πλούσια ορθόδοξη παράδοση της Αλικαρνασσού και ολόκληρης της Κρήτης μας.

Ευχαριστούμε την αδελφότητα της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πάτμου για την ανταπόκριση και την προσφορά τους στον τόπο μας.

Προ της μεταφοράς του Ιερού Λειψάνου στη Νέα Αλικαρνασσό, είχε ήδη συνταχθεί, μετά από αίτημα της Ενορίας μας, η ασματική Ακολουθία προς τιμήν του Αγίου Θεοδώρου, αγαθή φιλοτιμία του τότε Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης και νυν Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ρόδου κ.κ. Κυρίλλου, η οποία εξεδόθη αργότερα στο «Πατμιακόν Λειμωνάριον» το έτος 2007.

Κατά το ίδιο διάστημα ολοκληρώθηκε το δεξιό κλίτος του παρεκκλησίου της Ενορίας μας στον Άγιο Ελευθέριο, προς τιμήν του Αγίου Μάρτυρα Θεοδώρου, όπου καθιερώθηκε από την Ενορία μας ο εορτασμός και η βραδυνή Πανηγυρική Θεία Λειτουργία την παραμονή 3ης προς 4ης μηνός Σεπτεμβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου.

Το απόγευμα της 3ης Σεπτεμβρίου, τελείται στον Ιερό Ενοριακό Ναό του Αγίου Νικολάου, η Ακολουθία της Εννάτης Ώρας και στη συνέχεια λιτανεύεται το Ιερό Λείψανο και η Εικόνα του Αγίου μέχρι το παρεκκλήσιο Του, όπου τελείται ο πανηγυρικός Εσπερινός, ο Όρθρος και η βραδυνή Θεία Λειτουργία, μετά το πέρας της οποίας διανέμεται κατά την Μικρασιατική παράδοση, φαγητό στους πιστούς, το λεγόμενο «Κουρμπάνι» (κρέας με σιτάρι), προς τιμή και μνήμη του Αγίου. Η διανομή του κρέατος μαζί με άρτο, προσδίδει στο Κουρμπάνι χαρακτήρα θρησκευτικού γεύματος αναλόγου με τις «αγάπες» των πρώτων χριστιανικών χρόνων.

Με τη συμπλήρωση 10 ετών μνήμης και εορτής του τοπικού μας Νεομάρτυρα Αγίου στη Νέα Αλικαρνασσό, η Ενορία μας σε συνεργασία με ομάδα ευλαβών Χριστιανών Αλικαρνασσέων, αλλά κυρίως με τη θέληση και τη συμμετοχή του Λαού μας, καθιέρωσε πλέον παράλληλα με τον εοετασμό του Αγίου, την Ετήσια Σύναξη των Ιερών Εικόνων – Οικογενειακών Κειμηλίων των απανταχού Αλικαρνασσέων, με σκοπό τη διάπλαση κοινής συνειδήσης όλων μας και τη θέσπιση της εορτής αυτής, ως ημέρα μνήμης, πνευματικής αφύπνισης και συνέχισης της ζωντανής παράδοσης όλων των Αλικαρνασσέων.

Ευχαριστούμε τον Τριαδικό μας Θεό για τις ευεργεσίες Του, τον Πάτρωνα και Πολιούχο μας Άγιο Νικόλαο για τις ποικίλες δωρεές του και τον Συμπροστάτη μας Άγιο Θεόδωρο για τις προς Κύριον πρεσβείες του.

Νέα Αλικαρνασσός Αύγουστος 2018.

Με τις πρεσβείες του Αγίου μας της Ενορίας Αγίου Νικολάου, Ο Προϊστάμενος, Πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Πετρογιάννης.

Πηγή:

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2019/04/4_8.html

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Ένας άγνωστος Ορθόδοξος Αφρικανός Παιδομάρτυρας στην Ουγκάντα (+20ος αιώνας)

http://africaofmyheart.wordpress.com

AFRICA OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Αφρική

Ένας άγνωστος Ορθόδοξος Αφρικανός

Παιδομάρτυρας στην Ουγκάντα (+20ος αιώνας)

Το Μαρτυρολόγιο αυτό μας το διηγήθηκε το 1985 ο Αφρικανός Νικόλαος, Διάκονος τότε της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουγκάντα.

Στην Ουγκάντα, πρώτη φορά εκήρυξε το Ευαγγέλιο ο Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Σαρίκας.

Μεταξύ εκείνων που άκουσαν το κήρυγμα ήταν και ένα νεαρό Αφρικανόπουλο.

Το βράδυ, όταν κάθισε να φάει με την οικογένειά του, ο μικρός έκανε τον σταυρό του.

-Τί, άλλαξες την πίστη σου; τον ρωτά ο πατέρας του, φανατικός μουσουλμάνος. Εμπρός, σήκω!

Βγαίνει έξω από την καλύβα, φτιάχνει ένα μεγάλο σωρό από ξύλα, τον ανάβει και λέει στο παιδί του:

-Λέγε, γυρίζεις στην πίστη μας;

-Όχι είμαι Χριστιανός! απαντάει ο μικρός.

-Άλλη μια φορά. Γυρίζεις στην πίστη μας; λέει ο πατέρας.

-Όχι απαντάει ο πιστός στρατιώτης του Χριστού.

-Τελευταία φορά σου λέω. Επανέρχεσαι στην πίστη των πατέρων σου;

-Δεν φοβάμαι. Είμαι Χριστιανός!

Τότε ο πατέρας αρπάζει το παιδί του και το ρίχνει στη φωτιά. Και ο μικρός μάρτυς του Χριστού έγινε παρανάλωμα του πυρός…

Ω άγνωστε νεαρέ Μάρτυς του Κυρίου, εσύ που στέκεσαι εμπρός εις τον πύρινο θρόνο του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών.

Από το περιοδικό: Εξωτερική Ιεραποστολή, τεύχος 207

Πηγή:

http://hristospanagia3.blogspot.com

http://hristospanagia3.blogspot.com/2018/05/blog-post_91.html

ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ – LORD JESUS CHRIST 3

Άγιος Ηλίας Νγκίγκι Κιμάνι (Elijah Ngigi Kimani) ο Κατηχητής και Αγιογράφος, Αφρικανός Νεομάρτυς στην Κένυα (+2018) – 15 Φεβρουαρίου

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Άγιος Ηλίας Νγκίγκι Κιμάνι (Elijah Ngigi Kimani)

ο Κατηχητής και Αγιογράφος,  

Αφρικανός Νεομάρτυς στην Κένυα (+2018)

15 Φεβρουαρίου

Μέσα στον χώρο της ιεραποστολής συνήθως παρουσιάζουμε στο ευρύ κοινό είτε μέσω του γραπτού λόγου είτε μέσω της τηλεόρασης και την εποχή μας από το διαδίκτυο όλα τα τεκταινόμενα για να ενισχύσουμε τους ανθρώπους που μας βοηθούν και συμπαρίστανται στο έργο μας.

Φυσικά αποφεύγουμε να δώσουμε στοιχεία που ίσως πληγώσουν τους φίλους, υποστηρικτές και συμπαραστάτες μας για τα διάφορα ατυχήματα, δυσκολίες και απογοητεύσεις που προέρχονται μέσα από την καθημερινή μας πείρα και έντονη συμμετοχή, γιατί προτιμούμε να τα υπομένουμε μόνοι μας και μαζί με το πνεύμα του ίδιου του Θεού να συνεχίζουμε.

Σήμερα όμως είμαι υποχρεωμένος να κάνω μια δημόσια εξομολόγηση αν και στους τόμους των προσωπικών μου εμπειριών (Μαρτυρίες Ζωής Τόμος Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄) καταγράφω όχι με πολλή λεπτομέρεια τα δεινά μιας τόσο πλούσιας και ευλογημένης πορείας στον χώρο της ιεραποστολής.

Στο καθημερινό πρόγραμμα ίσως επειδή το έχουμε συνηθίσει τόσο που πια δεν του δίνουμε σημασία. Πέντε φονικές απόπειρες, ληστείες, επιθέεις, θανάσιμες ασθένειες, τροχαία δυστυχήματα κ.τ.λ., για να μην αναφέρω περισσότερα, γιατί πίστεψα βαθιά ότι το αόρατο χέρι του Θεού δεν έπαψε ποτέ να μας προστατεύει και να μας ανοίγει νέους ορίζοντες γαι την πνευματική μας άνοδο με περισσότερη μετάνοια και περισυλλογή, αυτοέλεγχο του δικού μας εγώ με ειλικρίνεια και βαθιά ταπείνωση.

Πιστεύουμε απόλυτα ότι όλος αυτός ο πόνος, η αδικία και τα δάκρυα τελικά μας βοηθούν να καταλάβουμε καλύτερα τον άγνωστο εαυτό μας και να δούμε ότι στην ώρα του πόνου μας νιώθουμε πλούσια ευλογημένοι.

Σήμερα τα γράφω όλα αυτά, γιατί με την είδηση της δολοφονίας ενός πολύ στενού μας φίλου και αδελφού, όλοι μας λυπηθήκαμε. Ο νέος αυτός δεν ήταν έναςτυχαίος. Ήταν προικισμένος με πολλές αρετές και σπάνια πνευματικά χαρίσματα.

Ήταν άγνωστος και δεν του άρεσε καθόλου η φήμη και η δημοσιότητα. Τον γνωρίσαμε από βρέφος, αφού γεννήθηκε το 1995 και οι γονείς τους ήταν πιστοί και στενά συνδεδεμένοι με την Ορθόδοξή μας Εκκλησία εδώ στην Κένυα. Από Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άγιος Ηλίας Νγκίγκι Κιμάνι (Elijah Ngigi Kimani) ο Κατηχητής και Αγιογράφος, Αφρικανός Νεομάρτυς στην Κένυα (+2018) – 15 Φεβρουαρίου»

Όσιος Βενιαμίν ο Ησυχαστής, ερημίτης στη Νιτρία της Αιγύπτου (+4ος-5ος αιώνας) – 29 Δεκεμβρίου

http://africaofmyheart.wordpress.com

AFRICA OF MY HEART

Όσιος Βενιαμίν ο Ησυχαστής,

ερημίτης στη Νιτρία της Αιγύπτου (+4ος-5ος αιώνας)

29 Δεκεμβρίου

Στή Νιτρία τῆς Αἰγύπτου, ὅπου ἔζησαν οἱ πιό ἅγιοι μοναχοί, ἀσκήτευε καί ὁ μακάριος Βενιαμίν. Γιά τήν ἐνάρετη ζωή του εἶχε λάβει ἀπ᾽ τό Θεό πλούσιο τό ἰαματικό χάρισμα. Καί μολονότι ἀξιώθηκε τέτοιο χάρισμα, ὁ ἴδιος ἔπαθε ὑδρωπικία, μία βαριά καί χρόνια ἀσθένεια. Πρήσθηκε τόσο πολύ, πού ἀναγκάσθηκαν νά τόν μεταφέρουν ἀπ᾽ τό κελλί του σέ ἄλλο, πιό εὐρύχωρο. Καί γιά νά τόν βγάλουν, ξήλωσαν τήν πόρτα μαζί μέ τό κάσωμα. Στό νέο κελλί τοῦ ἔβαλαν ἕνα εἰδικό κάθισμα, πολύ πλατύ, στό ὁποῖο καθόταν συνεχῶς, ἐπειδή δέν μποροῦσε νά πλαγιάση σέ κρεββάτι. Σ᾽ αὐτή τήν κατάστασι ὁ ὅσιος ἐξακολουθοῦσε νά θεραπεύη τούς ἄλλους! Ἐκεῖνους πού τόν συμπονοῦσαν, βλέποντας τήν ταλαιπωρία του, τούς παρακαλοῦσε νά προσεύχονται γιά τήν ψυχή του καί νά μήν νοιάζονται γιά τό σῶμα του. “Ὅταν τό σῶμα μου ἦταν γερό”, ἔλεγε, “σέ τίποτε δέν μέ ὠφελοῦσε. Καί τώρα πού εἶναι ἄρρωστο, σέ τίποτε δέν μέ βλάπτει” .

Πηγή:

Γεροντικό της Ερήμου

 

Άγιος Ερρίκος Β´ (St Heinrich II) Βασιλιάς της Γερμανίας και Αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (+1024) – 13 Ιουλίου

http://edelweissofmyheart.wordpress.com

EDELWEISS OF MY HEART

Άγιος Ερρίκος Β´ (St Heinrich II) Βασιλιάς της Γερμανίας και

Αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (+1024)

13 Ιουλίου

Ο Άγιος Ερρίκος Β΄ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Heinrich II., Βαυαρία, 6 Μαΐου 973 – Γκέττινγκεν, 13 Ιουλίου 1024), Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου, ήταν Αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1014 μέχρι το θάνατό του το 1024. Το τελευταίο μέλος της Δυναστείας των Οθωνιδών αυτοκρατόρων. Ο Ερρίκος Β΄ έγινε Βασιλιάς της Γερμανίας μετά τον αιφνίδιο θάνατο του δεύτερου ξαδέλφου του Αυτοκράτορα Όθωνα Γ΄ το 1002 και στέφθηκε αυτοκράτορας το 1014.

Γιος του δούκα της Βαυαρίας Ερρίκου Β΄, και της συζύγου του Γκιζέλα της Βουργουνδίας, ο αυτοκράτορας Ερρίκος Β΄ ήταν δισέγγονος του Βασιλιά της Γερμανίας Ερρίκου Α΄ και μέλος της βαυαρικής γενιάς της δυναστείας των Οθωνιδών. Δεδομένου ότι ο πατέρας του είχε εξεγερθεί εναντίον δύο προηγούμενων αυτοκρατόρων, ο Ερρίκος ο νεότερος ήταν συχνά στην εξορία. Αυτό τον οδήγησε να στραφεί προς την Εκκλησία σε νεαρή ηλικία, πρώτα βρίσκοντας καταφύγιο στην επίσκοπή του Φράιζινγκ και αργότερα με το να εκπαιδευθεί στη σχολή του καθεδρικού ναού του Χίλντεσχαϊμ. Διαδέχτηκε τον πατέρα του ως δούκας της Βαυαρίας το 995 (ως Ερρίκος Δ΄). Ως δούκας της Βαυαρίας, προσπάθησε να ενταχθεί στο πλευρό του δεύτερου ξαδέρφου του, Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στην καταστολή μιας εξέγερσης κατά της αυτοκρατορικής κυριαρχίας στην Ιταλία το 1002. Πριν όμως ο Ερρίκος Β΄ φτάσει εκεί, ο Όθων Γ΄ πέθανε από πυρετό, χωρίς να αφήσει κάποιον κληρονόμο. Μετά από διαμάχη με πολλούς άλλους διεκδικητές του θρόνου, ο Ερρίκος Β΄ στέφθηκε Βασιλιάς της Γερμανίας στις 9 Ιουλίου 1002, και Βασιλιάς της Ιταλίας στις 15 Μαΐου 1004 στην Παβία.

Ο Ερρίκος Β΄ το 1004, βοήθησε τον δούκα της Βοημίας, Γιαρομίρ, σε βάρος των Πολωνών και έτσι ενσωματώθηκε οριστικά το δουκάτο της Βοημίας στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, ο οποίος είχε επικεντρώσει την αυτοκρατορική προσοχή στην Ιταλία, ο Ερρίκος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του με το να ασχολείται με την αυτοκρατορική επικράτεια βόρεια των Άλπεων. Κύριος στόχος του ήταν μια σειρά πολέμων κατά του πολωνού δούκα Μπολεσλάβ Α΄ του Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άγιος Ερρίκος Β´ (St Heinrich II) Βασιλιάς της Γερμανίας και Αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (+1024) – 13 Ιουλίου»

Αγία Λυγερή η Χιοπολίτις, Νεομάρτυς στη Χίο (+1822) – 6 Σεπτεμβρίου

http://agiosioannisdamaskinos.blogspot.com

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Αγία Λυγερή η Χιοπολίτις, Νεομάρτυς στη Χίο (+1822)

6 Σεπτεμβρίου

Ἡ Ἁγία νεομάρτυς Λυγερή ἡ Χιοπολίτις γεννήθηκε στίς ἀρχές τοῦ 19ου αἰῶνος στό χωριό Ἀνάβατος τῆς Χίου. Ἀνατράφηκε μέ τά νάματα τῆς ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως, ἐνῶ διακρινόταν γιά τό ψυχοσωματικό της κάλλος, γεγονός πού προκάλεσε τήν ἐρωτική ἓλξη τοῦ Τούρκου τυράννου. Παρά τις ὑποσχέσεις καί τίς πιέσεις του γιά πλούτη καί τιμές, ἡ πάνσεμνος Λυγερή ἒμεινε σταθερή στήν πίστη της καί ἀρνήθηκε τόν γάμο μέ τόν ἀλλόπιστο Ἀγαρηνό. Στίς 6 Σεπτεμβρίου 1822, ἡμέρα ἑορτασμοῦ στόν Ἀνάβατο Χίου τοῦ ἐν Χώναις θαύματος τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, κατέφθασαν στό χωριό οἱ ἀκόλουθοι τοῦ Τούρκου τυράννου.

Τότε μέσα στήν προκληθεῖσα ἀναστάτωση ἃρπαξαν βίαια καί παρά τήν ἀρνησή της τήν πάνσεμνο Λυγερή γιά νά τήν ὁδηγήσουν σ’αὐτόν. Στή διαδρομή ἡ Λυγερή ἀγκάλιασε μέ ὃλη της τή δύναμη ἓνα δένδρο, διακηρύσσοντας μέ παρρησία ὃτι δέν πρόκειται νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό. Τότε ἓνας ἀκόλουθος τήν ἀποκεφάλισε καί μέ τήν τιμία της κεφαλή ἒφυγε τρέχοντας πρός τήν παραλία Ἐλίντα, ὃπου περίμενε ὁ Τοῦρκος τύραννος. Ἀπό το αἷμα τῆς ἀθληφόρου νεομάρτυρος χάραξε ἡ μητέρα της στά παρακείμενα βράχια τρεῖς σταυρούς, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ἓνας ἒχει διασωθεῖ μέχρι σήμερα.

* * *

«Ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός Πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως και αγάπης και σωφρονισμού» (Β΄ Τιμοθ. Α’, 8)

Πολλοί οι χοροί των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Πολλοί οι δίκαιοι, οι εκλάμποντες ως φωστήρες. Πολλοί οι υπέρ Πίστεως και Πατρίδος αγωνισθέντες και τελειωθέντες.

Σε αυτούς ανήκει και η Αγία Έθνο – νεομάρτυς Λυγερή.

Η δεκαοκτάχρονη ελληνοπούλα Λυγερή, ζούσε στο αγαπημένο της χωριό, τον Ανάβατο της Χίου. Φημιζόταν για το πνευματικό και σωματικό της κάλλος, τόσο, ώστε να προξενήσει την εμφάνιση του πασά, στα 1822, στο χωριό της. Της έταξε πλούτη, δόξα, δύναμη, μα η αγνή νεομάρτυς δεν τα δεχόταν και έστρεφε το βλέμμα της προς τον Ουρανό, στον Νυμφίο της Εκκλησίας. Εκεί θα αποκτούσε δόξα, την επουράνιο Βασιλεία του Θεού.

Οι πιέσεις εντείνονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Και ενώ ακόμη αυτό συνεχιζόταν, κάποια ημέρα, στο πανηγύρι του παλιού χωριού, στις 6 Σεπτεμβρίου 1822, εορτή του «εν Χώναις θαύματος» του Αρχαγγέλου και Ταξιάρχου Μιχαήλ, εκεί που οι χωριανοί γλεντούσαν και χόρευαν, εμφανίστηκαν δέκα υπηρέτες του πασά. Το χωριό αναστατώνεται, οι κάτοικοι κρύβονται. Παντού επικρατεί σιωπή. Και η Λυγερή στέκει ως «Ρόδο το αμάραντο» στο κέντρο της πλατείας και με υπομονή μεγάλη προσμένει τους Τούρκους. Φτάνουν κοντά, ζητούν να τους ακολουθήσει και στην αρνητική της απόκριση, την αρπάζουν και τρέχουν για την Ελίντα, εκεί που ο πασάς πρόσμενε την παρθένο ελληνοπούλα. Η Λυγερή προσεύχεται και παρακαλεί τον Νυμφίο της να διατηρήσει αγνό το σώμα και την ψυχή της, όπως μέχρι τότε.

Σε μια στιγμή, στο δυσκολότερο σημείο του γκρεμού, κατεβαίνοντας για την Ελίντα, όπως την τραβούσαν και αντιστεκόταν, αρπάζει με τα χέρια της μια αγριοβερυκοκιά, με τόση δύναμη, ώστε να μην μπορεί να φύγει από το δέντρο.

Οι Τούρκοι την απειλούν με θάνατο και βλαστημούν αφηνιασμένα. Η Λυγερή τους απαντά: «Εγώ Χριστιανή γεννήθηκα και Χριστιανή θα πεθάνω, την πίστη δεν αλλάζω. Παρακάτω δεν πρόκειται να πάω, κάντε μου ότι θέλετε». Στα αυτιά, την καρδιά και το μυαλό της αντηχούν τα λόγια εκείνα του Χριστού «και μη φοβηθήτε από των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχή μη δυναμένων αποκτείναι» (Ματθ. Ι΄, 28), αλλά και «τι γάρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; Ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;» (Μαρκ. Η΄, 35-37).

Τη στιγμή εκείνη, ένας μαύρος σκλάβος Λαζός, σωστός λύκος, βγάζει το γιαταγάνι και της κόβει το κεφάλι. Το παίρνει και εξαφανίζεται τρέχοντας για την Ελίντα. Μάταια τον κυνηγούν οι χωριανοί της Λυγερής να του το πάρουν.

Εν τω μεταξύ, το άγιο σώμα της Λυγερής σπαρταρούσε και το καυτό αίμα έβγαινε από το λαιμό της, σαν φλέβα που πότιζε με μαρτυρία Χριστού και Ελλάδας τον μαρτυρικό εκείνο τόπο. Η μητέρα της παίρνει από το αίμα που τρέχει τρεις φούχτες και κάνει τρεις σταυρούς πάνω στα απόκρημνα βράχια. «Υμίν εχαρίσθη το υπέρ Χριστού ου μόνον το εις Αυτόν πιστεύειν αλλά και το υπέρ Αυτού πάσχειν» (Φιλιππησίους Α΄, 29).

Το κεφάλι της νεομάρτυρος, το πήρε ο πασάς από τον Λαζό και από τη στεναχώρια του τον αποκεφάλισε. Ύψωσε το μαύρο του σημαιάκι στο πλοιάριο και έφυγε για το λιμάνι της Χίου λυπημένος. Η πίστη της, την έσωσε την Λυγερή και της χάρισε την βασιλεία των ουρανών.

Στο σημείο που θυσιάστηκε υπάρχει μια μάζα λίθων, που δεν γνωρίζει κανείς πως βρέθηκαν εκεί. Μια παράδοση αναφέρει ότι, κάθε βράδυ ρίχνει έναν η Αγία Λυγερή και δημιουργήθηκε ένας σωρός, προς ανάμνησιν του τόπου του μαρτυρίου της.

Εκεί, υπάρχει και το ημιτελές ναΐδριο της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ειρήνης, το οποίο επεχείρησε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 να κατασκευάσει ο τότε διοικητής του σταθμού της χωροφυλακής των Καρυών αλλά τελικά δεν ευδοκίμησε το εγχείρημα. Μακάρι να ολοκληρωθεί και να αποτελέσει προσκυνηματικό σημείο απόδοσης τιμής και ευλάβειας τόσο προς την Αγία Ειρήνη όσο και προς την Αγία Λυγερή. Και να τελείται η Θεία Λειτουργία την ημέρα της εορτής της. Επίσης, να διαφυλαχθεί και προστατευθεί το σημείο των Σταυρών με το αίμα της Αγίας. Η μνήμη της τιμάται στις 6 Σεπτεμβρίου. Ευχής έργον θα ήταν να συνεορτάζεται, στον Ανάβατο, μαζί με τον Αρχάγγελο και Αρχιστράτηγο Μιχαήλ, την ημέρα μνήμης του «εν Χώναις Θαύματος του».

Εύχομαι σε όλους να αξιωθείτε να επισκεφθείτε το ιερό εκείνο μέρος, τόπο μαρτυρίου μιας σύγχρονης συμπολίτισσας μας νεομάρτυρος, καθώς επίσης και ο βίος της Αγίας Λυγερής της Χιοπολίτιδος πάντοτε να μας εμπνέει και να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, υπό την έννοια της υποχρέωσης κάθε πραγματικού χριστιανού να δίδει ομολογία πίστεως- ομολογία Χριστού κάτω από οιεσδήποτε κοινωνικές, εθνικές και πολιτικές συνθήκες. Ο λόγος του Θεού, η μαρτυρία υπέρ Θεού, είναι αδύνατον να αποσιωπηθεί. «Ο λόγος του Θεού ου δέδεται»
(Τιμοθ. Β΄, 9).

Πηγή:

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ