Άγιος Κωνσταντίνος Νεομάρτυς στην Καππούα (Καππά) Καρδίτσας (+1610) – 18 Αυγούστου

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Άγιος Κωνσταντίνος Νεομάρτυς

στην Καππούα (Καππά) Καρδίτσας (+1610)

18 Αυγούστου

Ἡ Ἐκκλησία μας τόν Μάϊο τοῦ 2007 ἀνεκήρυξε ἕνα νέο Ἅγιο, τόν ὁποῖο καί κατέταξε στόν ἔνδοξο χορό τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων καί καθιέρωσε τήν μνήμη του στίς 18 Αὐγούστου, πού ἦταν καί ἡ ἡμέρα τοῦ Μαρτυρίου του.

Τό ὄνομά του ἦταν Κωνσταντίνος καί καταγόταν ἀπ᾽ τήν Καππούα τοῦ νομοῦ Καρδίτσας. Σήμερα τό χωριό ὀνομάζεται Καππά. Ἔζησε στά τέλη τοῦ 16ου αἰῶνος, σέ περίοδο πού ὁ Ἑλληνισμός ὑπέφερε φρικτά ἀπ᾽ τίς βαρειές ἁλυσσίδες τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς.

Ὁ Κωνσταντίνος ἦταν μουσουλμάνος καί ὀνομαζόταν Σαΐμ. Ζοῦμε μέ πολλές ἀνέσεις στό ἀρχοντικό τοῦ πατέρα του, πού ἦταν Τοῦρκος ἀξιωματοῦχος. Ὁ μικρός Σαΐμ, ἄν καί ἔβλεπε καθημερινά στό πρόσωπο τοῦ πατέρα του τό μίσος πού ἔτρεφε πρός τούς Χριστιανούς, ἐντούτοις αὐτός δέν ἐπηρεαζόταν. Διατηροῦσε μέσα του συμπάθεια πρός τούς κατατρεγμένους ραγιάδες, τούς Ἕλληνες.

Στήν περιοχή τους ὑπῆρχε τό μοναστήρι τοῦ Ἁγ. Νικολάου Καππούας. Σέ μία του ἐπίσκεψι γνώρισε ἕνα λόγιο μοναχό ἀπ᾽ τή Μονή, καί μέ τόν καιρό ἄρχισε νά κάνη ἐρωτήσεις γιά τήν Χριστιανική διδασκαλία καί τόν Σωτήρα Χριστό. Γρήγορα ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου τόν σαγήνεψε. Τά σκοτάδια τῆς ψυχῆς του διαλύθηκαν. Σύντομα ὁλοπρόθυμα καί ὑπεύθυνα δέχθηκε νά βαπτισθῆ, κρυφά ἀπό τούς γονεῖς του. Τό ὄνομα πού τοῦ δόθηκε, ἦταν Κωνσταντίνος.

Τήν ἐνέργειά του, ὅμως, αὐτή τήν πληροφορήθηκε ὁ πατέρας του καί θεωρώντας ὠς ὑπαίτιο τό μοναστήρι, τό ἔκαψε ὁλόκληρο, καί ἡ Μονή τυλίχθηκε στίς φλόγες. Οἱ μοναχοί, μέ ἔγκαιρη προειδοποίσησι ἀπ᾽ τόν Κωνσταντίνο, κατέφυγαν στά ἀπόρθητα Μετέωρα.

Ἔτσι ὀ πατέρας στράφηκε ἐναντίον τοῦ υἱοῦ του, στή ἀρχή μέ ὑποσχέσεις γιά πλούτη καί τιμές. Ἀρνήθηκε ὁ Κωνσταντίνος λέγοντας σταθερά:

—Γεννήθηκα μουσουλμάνος, ἀλλά Χριστιανός θά πεθάνω.

Ὁ πατέρας του θυμωμένος, ἀντί νά τόν τιμωρήση μέ θάνατο, θεώρησε προτιμώτερο νά τόν κλείση στή φυλακή, τελείως μόνο του καί περιφρονημένο, μέ τήν ἐλπίδα καί τήν ὑπόσχεσι ὅτι θά τόν ἐλευθέρωνε τότε μόνο, ἄν μετάνοιωνε γιά τό λάθος του καί ἐπέστρεφε πάλι στό Μωάμεθ.

Πρωΐ καί βράδυ οἱ Ἀγαρηνοί περνοῦσαν καί τόν ρωτοῦσαν ἄν μετάνοιωσε. Ἡ ἀπάντησί του ἦταν πάντα ἡ ἴδια:

—Τό Χριστό μου δέν θά τόν ἀρνηθῶ ποτέ. Δέν φοβᾶμαι τίποτα. Εἶναι δίπλα μου καί μέ δυναμώνει.

Ὁ πατέρας του δέν ἄντεξε ἄλλο τόν ἐμπαιγμό τοῦ γυιοῦ του καί διέταξε νά τόν ξυλοκοπήσουν ἄγρια. Ὁ ἄκακος Κωνσταντίνος δεχόταν τό μαρτυρίο ἀδιαμαρτύρητα. Παρόλο πού ξεσχίσθηκαν οἱ σάρκες του ἀπ᾽ τά ξυλοκοπήματα, τόσο καί πιό πολύ γιγάντωνε μέσα του ἡ πίστι.

Μή ἀντέχοντας ἄλλο ὁ πατέρας τήν σταθερότητα τοῦ γυιοῦ του, διέταξε νά τόν ἀπαγχονίσουν. Ὁ Κωνσταντίνος ἀντιμετώπισε τήν εἴδησι μέ ψυχραιμία. Ἔτσι οἱ Ἀγαρηνοί στρατιῶτες, μαζί μέ τόν πατέρα, τόν ὁδήγησαν ἔξω ἀπ᾽ τήν πόλι, ὅπου σήμερα εἶναι κτισμένο τό χωριό Καππά. Ἐκεῖ τόν κρέμασαν κάτω ἀπό ἕνα μεγάλο πλάτανο.

Τρεῖς φορές κόπηκε τό σχοινί καί πέφτοντας κάτω ὁ νεομάρτυρας παρέμεινε ὄρθιος καί ζωντανός! Τό θαῦμα ἦταν πλέον φανερό. Κανένας, ὅμως, δέν συγκινήθηκε, οὔτε κι αὐτός ὁ πατέρας του. Τελικά, ἦταν αὐτός πού διέταξε τούς Ἀγαρηνούς στρατιῶτες του νά τόν ἀποκεφαλίσουν μπροστά του. Ἦταν 18 Αὐγούστου τοῦ ἔτους 1610.

Οἱ Χριστιανοί, μέ δέος ἀλλά καί φόβο, πῆραν κρυφά τό νεκρό σῶμα τοῦ νεομάρτυρα Κωνσταντίνου καί τό ἔθαψαν στήν τοποθεσία “Τρία δένδρα”. Πολλά ὑπῆρξαν τά θαύματά του στούς αἰῶνες πού πέρασαν, εἰδικώτερα κατά τήν διάρκεια τῆς γερμανικῆς Κατοχῆς, καί ἐξακολουθοῦν νά γίνωνται καί σήμερα, γιά ὅσους τόν ἐπικαλοῦνται μέ πίστι.