Άγιος Ανδρόνικος Νικόλσκυ, Επίσκοπος Kyoto Ιαπωνίας και Perm Ρωσίας, Ισαπόστολος Ιαπωνίας και Ιερομάρτυς στη Ρωσία, καταγόμενος από το Povodnevo του Yaroslavl της Ρωσίας (+1918) – 4 Ιουνίου, 6 Ιουνίου, 7 Ιουνίου και 7 Ιουλίου

http://japanofmyheart.wordpress.com

JAPAN OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στην Ιαπωνία

Άγιος Ανδρόνικος Νικόλσκυ, Επίσκοπος Kyoto Ιαπωνίας και Perm Ρωσίας, Ισαπόστολος Ιαπωνίας και Ιερομάρτυς στη Ρωσία, καταγόμενος από το Povodnevo του Yaroslavl της Ρωσίας (+1918)

4 Ιουνίου, 6 Ιουνίου, 7 Ιουνίου, 7 Ιουλίου

Ο Άγιος ιερομάρτυς Ανδρόνικος γεννήθηκε την 1η Αυγούστου του 1870 στο χωριό Ποβόντνεβο της επαρχίας Γιαροσλάβ, στην κεντρική Ρωσία. Στο Άγιο Βάπτισμα έλαβε το όνομα Βλαδίμηρος.

Στην ηλικία δέκα χρονών γράφτηκε σε Εκκλησιαστικό Σχολείο και μετά την αποφοίτηση του, το 1885 στο Εκκλησιαστικό Σεμινάριο του Γιαροσλάβ.

Το 1891, ως αριστούχος απόφοιτος του Σεμιναρίου, έγινε δεκτός στη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας. Τα χρόνια εκείνα ο νεαρός φοιτητής συναντήθηκε με τον Άγιο Ιωάννη της Κρονστάνδης και ζήτησε τις φωτισμένες συμβουλές του.

Την 1η Αυγούστου του 1893 στον ναό της Ακαδημίας τελέστηκε ή μοναχική του κουρά. Στις 6 Αυγούστου του 1893 ο μοναχός Ανδρόνικος χειροτονήθηκε διάκονος, και στις 22 Ιουλίου του 1895 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος.

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1897 διορίζεται από την Ιερά Σύνοδο στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή της Ιαπωνίας.

Τον Μάρτιο του 1899 έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη.

Στις 23 Οκτωβρίου του 1906 ο π. Ανδρόνικος διορίστηκε βοηθός του επισκόπου Νικολάου στην Ιαπωνία. Λόγω της εύθραστης υγείας του αρρώστησε βαριά και στις 7 Ιουλίου του 1907 η Σύνοδος αποφάσισε την ανάκληση του από την Ιαπωνία.

Στις 26 Οκτωβρίου του 1907 η Ίερά Σύνοδος ανέθεσε στον επίσκοπο Ανδρόνικο την προσωρινή διαποίμανση της επαρχίας Χόλμ, και στις 15 Μαρτίου του 1908 διορίστηκε βοηθός του αρχιεπισκόπου Νόβγκοροντ.

Στις 8 Μαρτίου του 1913 ανέλαβε την διαποίμανση των επαρχιών Ομσκ και Παβλοντάρσκ της Δυτικής Σιβηρίας.

Τον Αύγουστο του 1914. η Ιερά Σύνοδος απεφάσισε να τον μεταθέσει για άλλη φορά στην εκκλησιαστική επαρχία Πέρμ στη Βόρεια Ρωσία.

Στις 6 Ιουνίου του 1918 όργανα του αθεϊστικού καθεστώτος, αφού τον σκέπαζαν ζωντανό με χώμα στον τάφο, πυροβόλησαν μερικές φορές τον γενναίο αθλητή της πίστεως αρχιεπίσκοπο Ανδρόνικο και σε λίγο το μαρτυρικό του λείψανο ήταν θαμένο στη γη.

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ

Στις 3 Ιουνίου του 1918 ο ιεράρχης πληροφορήθηκε τα σχέδια της συλλήψεώς του από έναν τυχαίο ακροατή τους. Αποφάσισε, ωστόσο, να μην εγκαταλείπει την επαρχία, αλλά να παραμείνει στη θέση του, ανάμεσα στο ποίμνιό του, και, αν ήταν θέλημα του Κυρίου, να μαρτυρήσει γι’ Αυτόν.

Ενημέρωσε τους συνεργάτες του. Έστειλαν στο καμπαναριό του Καθεδρικού Ναού τον μοναχό Μιχαήλ με την εντολή να σημάνει συναγερμό με τις καμπάνες τη στιγμή της συλλήψεως.

Την ίδια νύχτα, μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα, όλο το τετράγωνο, στο οποίο βρισκόταν το επισκοπείο, κυκλώθηκε από στρατιώτες. Είχαν φέρει μιαν άμαξα με γρήγορα άλογα, με την οποία θα έβγαζαν τον αρχιεπίσκοπο από την πόλη το συντομότερο δυνατό και θα τον οδηγούσαν στη γειτονική πόλη Μοτοβίλιχα.

Μέσα στο σκοτάδι μερικές φιγούρες πλησίασαν την εξώπορτα της αρχιερατικής κατοικίας. Ήταν κλειδωμένη. Την ξήλωσαν και μπήκαν. Χτύπησαν την άλλη πόρτα. Άνοιξε ο θυρωρός.

-Πού είναι ο Ανδρόνικος;
-Πάνω.

Μερικοί οπλισμένοι στρατιώτες έμειναν εκεί. Ανέβηκαν μόνο τρεις άνδρες, ο πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Περμ Μάλκωφ, ο αστυνομικός διευθυντής της Περμ Ιβάντσενκο και ο βοηθός του αστυνομικού διευθυντή της Μοτοβίλιχα, Ζουζγκώφ. Ο δεσπότης αγρυπνούσε μαζί με δύο κληρικούς.

-Ποιος από σας είναι ο αρχιεπίσκοπος Ανδρόνικος; τους ρώτησαν.
-Εγώ είμαι, απάντησε ήρεμα ο ιεράρχης.

Τη στιγμή εκείνη οι καμπάνες του Καθεδρικού Ναού σήμαναν συναγερμό. Ακούστηκαν μερικοί πυροβολισμοί, και η καμπανοκρουσία σταμάτησε.

Πρόσταξαν τον αρχιεπίσκοπο να τους ακολουθήσει δίχως χρονοτριβή. Εκείνος υπάκουσε αδιαμαρτύρητα. Σε λίγα λεπτά έμπαινε στην άμαξα, που περίμενε μπροστά στην εξώπορτα, μ’ ένα τριμμένο ράσο, έναν καλογερικό σκούφο, το αρχιερατικό του εγκόλπιο και το ραβδί του στο χέρι. Δίπλα του κάθησε ο Ζουζγκώφ και απέναντί του ένας από τους επιτρόπους. Αμέσως η άμαξα κίνησε για τη Μοτοβίλιχα.

Οι στρατιώτες στο μεταξύ συνέλαβαν όσους βρήκαν στο επισκοπείο: τον αρχιμανδρίτη Παχώμιο, τον διάκονο Ευλόγιο, τον φύλακα, τον θυρωρό και τον κλητήρα. Τους μετέφεραν όλους αρχικά στην Εκτελεστική Επιτροπή και έπειτα στη φυλακή. Σύντομα, όμως, τους άφησαν ελεύθερους, αφού πρώτα τους πειθανάγκασαν να υποσχεθούν ενυπόγραφα ότι δεν θα μιλούσαν σε κανέναν για τη σύλληψη του αρχιεπισκόπου.

Η άμαξα σταμάτησε στο Αστυνομικό Τμήμα της Μοτοβίλιχα για αλλαγή αλόγων. Κατέβασαν τον δεσπότη και τον έκλεισαν σ’ ένα γραφείο. Τότε τηλεφώνησε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εργατών της Μοτοβίλιχα Μιάσνικωφ και ζήτησε να τον περιμένουν. Άλλωστε, η μέρα είχε ήδη χαράξει. Η κίνηση, που είχε αρχίσει στους δρόμους, φόβιζε τους επίδοξους φονιάδες του αρχιεπισκόπου.

Όταν σε λίγο ήρθε ο Μιάσνικωφ, ανακοίνωσε στους αστυνομικούς πως αποφασίστηκε η αναβολή της εκτελέσεως. Το γνωστοποίησαν στον ιεράρχη, αλλά εκείνος δεν το πίστεψε.

-Γνωρίζω ότι θα με εκτελέσουν, είπε με βεβαιότητα….

Στις 5 Ιουνίου το βράδυ έγινε η μεταφορά του ιεράρχη στην Περμ και η παράδοσή του στην Εκτελεστική Επιτροπή….

Όλη την ημέρα της 6ης Ιουνίου του 1918 ο αρχιεπίσκοπος την πέρασε κλεισμένος στο κρατητήριο της Εκτελεστικής Επιτροπής της Περμ. Τον φρουρούσαν κόκκινοι στρατιώτες ιδιαίτερα σκληροί, που τον χλεύαζαν και τον έβριζαν ασταμάτητα.

Το βράδυ τον έφεραν στο γραφείο για ανάκριση. Για πολλή ώρα ο πρόεδρος της Επιτροπής Μάλκωφ και το μέλος της Σίβκωφ τον βομβάρδιζαν με ερωτήσεις. Δεν απάντησε σε καμία. Είχε κλειστεί στον εαυτό του και προσευχόταν ακατάπαυστα. Στο πρόσωπό του ήταν ζωγραφισμένες η ειρήνη και η ανδρεία…

Οι ανακριτές, βλέποντας ότι έχαναν τον καιρό τους, τον έστειλαν πάλι στο κρατητήριο. Η εκτέλεσή του ανατέθηκε στους αστυνομικούς Ουβάρωφ και Πλατούνωφ και σε τρεις Λιθουανούς.

Στη μία η ώρα μετά τα μεσάνυχτα έβγαλαν τον ιεράρχη από το κρατητήριο. Τότε πετάχτηκε από το υπόγειο ο Ζουζγκώφ και ζήτησε από τον Πλατούνωφ να τον πάρουν μαζί τους, γιατί ήθελε να παραβρεθεί «στην ταφή του Ανδρόνικου». Ο Πλατούνωφ του είπε ν’ ανέβει στην άμαξα και να καθήσει δίπλα στον αρχιεπίσκοπο.

Στον δρόμο ο ιεράρχης ήταν καλοδιάθετος. Κάποια στιγμή γύρισε στον Ζουζγκώφ και του παραπονέθηκε ήρεμα:

-Στο Αστυνομικό Τμήμα της Μοτοβίλιχα μου φέρθηκαν καλύτερα. Εκεί δεν με χλεύαζαν…

Αντί γι’ άλλη απόκριση ο Ζουζγκώφ του είπε οργισμένα:

-Ανακαλέστε την απόφαση για απεργία των παπάδων!
-Όχι, δεν θα την ανακαλέσω. Γνωρίζω καλά ότι με πάτε για εκτέλεση.

Ακολούθησαν την κεντρική οδό Σιμπίρσκι και βγήκαν από την Περμ. Πέντε βέρστια μακριά από την πόλη έστριψαν αριστερά και μπήκαν στο δάσος. Σταμάτησαν εκατό μέτρα πιό πέρα και κατέβηκαν από την άμαξα.

Ο Ζουζγκώφ έδωσε στον αρχιεπίσκοπο ένα από τα σκαπτικά εργαλεία, που είχαν πάρει μαζί τους, και τον πρόσταξε:

-Σκάψε τον τάφο σου!

Ο ιεράρχης άρχισε να σκάβει. Τον βοηθούσαν οι τρεις Λιθουανοί. Όταν τελείωσε, ο Ζουζγκώφ του έδωσε νέα προσταγή:

-Έλα, ξάπλωσε!

Υπάκουσε. Ο τάφος, όμως, ήταν μικρός και δεν τον χωρούσε. Σηκώθηκε και έσκαψε λίγο ακόμα. Ξάπλωσε για δεύτερη φορά στον τάφο, αλλά αυτός και πάλι αποδείχθηκε μικρός. Με το τρίτο σκάψιμο τον έφερε στα μέτρα του. Τότε ζήτησε την άδεια να προσευχηθεί. Του το επέτρεψαν. Προσευχήθηκε γύρω στα δέκα λεπτά. Έπειτα, αφού στράφηκε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και ευλόγησε από μακριά το ποίμνιο του, είπε στους δήμιους του:

-Είμαι έτοιμος.
-Δεν θα σε τουφεκίσω, τον απείλησε ο Ζουζγκώφ. Ζωντανό θα σε θάψω, αν δεν ανακαλέσεις την απόφαση για την απεργία.
-Δεν θα την ανακαλέσω ποτέ, αποκρίθηκε ο ιεράρχης, ξαπλώνοντας στον τάφο.

Οι Λιθουανοί άρχισαν να τον σκεπάζουν με χώμα.

Ο Ζουζγκώφ πυροβόλησε μερικές φορές. Το σώμα του αρχιεπισκόπου ήταν εντελώς ακίνητο. Στη συνέχεια ο Πλατούνωφ πυροβόλησε δύο φορές. Τέλος, ο Ζουζγκώφ έριξε τη χαριστική βολή. Σε λίγο το μαρτυρικό λείψανο ήταν θαμμένο στη γη….

Σαν επίλογος

Στην τελευταία πασχαλινή εγκύκλιό του προς το πλήρωμα της Εκκλησίας της Περμ ο άγιος ιερομάρτυς Ανδρόνικος έγραφε:

«Πέρασε ένας χρόνος αφ’ ότου η ζωή μας μετατράπηκε σε σκόνη από το φύσημα της βουλήσεως του Θεού, που μας εγκατέλειψε πρόσκαιρα και παιδαγωγικά. Με τέτοιους σκληρούς τρόπους συνέτιζε ο Κύριος το γένος μας από τα πανάρχαια χρόνια. Μέσα στα πιο τρομερά γεγονότα της ζωής, μέσα στις πιο μεγάλες συμφορές, όχι μόνο ορισμένοι άνθρωποι αλλά και λαοί ολόκληροι συναισθάνονταν την αδυναμία τους, αναγνώριζαν την αμαρτωλότητά τους και επέστρεφαν στον παντοδύναμο Προνοητή…

Ας παραδεχθούμε την ενοχή μας ενώπιον του Θεού, ας παραδεχθούμε πως Εκείνος μόνο έχει τη δύναμη να μας σώσει, και ας ζητήσουμε ολόψυχα τη βοήθειά Του. Βλέπουμε ήδη, άλλωστε, ότι μας ευλογεί το παντοκρατορικό Του χέρι. Κοιτάξτε πόσο μας ωφέλησαν, πόσο μας αφύπνισαν, πόσο μας ψύχωσαν τα διατάγματα για την πίστη και την Εκκλησία, που εκδόθηκαν πρόσφατα στη χώρα μας. Η θύελλα σκορπίζει τον βαρύ, πυρωμένο και πνιγερό αέρα… Μπροστά στον κίνδυνο της στερήσεως της ελευθερίας τους, της ελευθερίας να πιστεύουν και να προσεύχονται, οι ορθόδοξοι Ρώσοι απέκτησαν πιο θερμή πίστη και πιο θερμή αγάπη προς την Εκκλησία…

Υπήρξαν αρχιερείς, ιερείς και μοναχοί που αναδείχθηκαν μάρτυρες και ομολογητές. Και οι πιστοί λαϊκοί με αυτοθυσία όρθωσαν το ανάστημά τους για την υπεράσπιση της πίστεως και της αγίας Εκκλησίας. Ήδη πολλοί, σε διάφορους τόπους, θυσίασαν και τη ζωή τους για την πίστη. Ο Κύριος ας αναπαύσει τις ψυχές τους και ας ελεήσει με τις προσευχές τους κι εμάς και τη Ρωσία».

Άγιε του Θεού ιερομάρτυρα Ανδρόνικε, πρέσβευε υπέρ ημών.

Πηγή:

https://proskynitis.blogspot.com

https://proskynitis.blogspot.com/2014/06/7-1918.html

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

 

 

Advertisements

Ανώνυμοι Άγιοι Νεομάρτυρες γυναίκα και παιδιά στη Σελευκούπολη της Συρίας (+2019) – 12 Μαΐου

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB

Ανώνυμοι Άγιοι Νεομάρτυρες γυναίκα και παιδιά

στη Σελευκούπολη της Συρίας (+2019)

12 Μαΐου

Γυναίκα και παιδιά Νεομάρτυρες στη Συρία οι οποίοι μαρτύρησαν από επίθεση τζιχαντιστών την ώρα του Κατηχητικού Σχολείου μετά τη Θεία Λειτουργία στις 12 Μαΐου 2019 στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου της Σελευκούπολης της Συρίας. Την κηδεία τέλεσε ο Μητροπολίτης Επιφανείας Νικόλαος.

 

Η Αγία Τσαρική Οικογένεια Ρομανώφ της Ρωσίας και οι μετ᾽ αυτών Άγιοι Νεομάρτυρες – Άγιοι Νεομάρτυρες Τσάρος Νικόλαος Β´, Τσαρίνα Αλεξάνδρα και τα τέκνα τους Τσάρεβιτς Αλεξέι, Δούκισσες Όλγα, Τατιάνα, Μαρία και Αναστασία, ο οικογενειακός τους γιατρός Ευγένιος Μπότκιν, ο βαλές τους Αλεξέι Τράππ, ο μάγειράς τους Ιβάν Χαριτόνοφ και η θαλαμηπόλος της Αλεξάνδρας, Άννα Ντεμίντοβα (+1918) – 17 Ιουλίου

http://anatoliki-orthodoksi-ekklisia.blogspot.com

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Η Αγία Τσαρική Οικογένεια Ρομανώφ της Ρωσίας και οι μετ᾽ αυτών Άγιοι Νεομάρτυρες – Άγιοι Νεομάρτυρες Τσάρος Νικόλαος Β´, Τσαρίνα Αλεξάνδρα και τα τέκνα τους Τσάρεβιτς Αλεξέι, Δούκισσες Όλγα, Τατιάνα, Μαρία και Αναστασία, ο οικογενειακός τους γιατρός Ευγένιος Μπότκιν, ο βαλές τους Αλεξέι Τράππ, ο μάγειράς τους Ιβάν Χαριτόνοφ και η θαλαμηπόλος της Αλεξάνδρας, Άννα Ντεμίντοβα (+1918) – 17 Ιουλίου

Πηγή:

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2019/02/17_5.html

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Εκατό χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εκτέλεση της Αυτοκρατορικής Οικογένειας των Ρομανώφ της Ρωσίας. Η φρίκη που έλαβε χώρα εκείνο το πρωί της 17ης Ιουλίου 1918 στο υπόγειο της οικίας Ιπάτιεφ είναι ανείπωτη και σίγουρα καμία περιγραφή και καμία ιστορία ή θρύλος δεν μπορεί να την αποδώσει. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι από τη στιγμή της τραγωδίας έχουν περάσει 100 ολόκληρα χρόνια, η ρωσική και η παγκόσμια κοινή γνώμη επιστρέφουν σε αυτή τη σελίδα της ιστορίας της Ρωσίας και προσπαθούν να την αναστοχαστούν και να την κατανοήσουν.

Από τις 15 Μαρτίου του 1917, ο πρώην Τσάρος, αποκαλούμενος πια Νικόλαος Ρομανώφ μετά την παραίτηση του από τον Θρόνο, ήταν αιχμάλωτος της Επανάστασης των Μπολσεβίκων. Η Προσωρινή Κυβέρνηση έβαλε τον Νικόλαο και την οικογένειά του σε κατ′ οίκον περιορισμό στο Ανάκτορο του Αλεξάνδρου στο Τσάρσκογε Σελό, 15 μίλια νότια από την Αγία Πετρούπολη. Τον Αύγουστο του 1917 η Κυβέρνηση Κερένσκι μετέφερε τους Ρoμανώφ στο Τόμπολσκ στα Ουράλια, στο σπίτι του πρώην Κυβερνήτη, ισχυριζόμενη ότι έτσι θα προστατευόταν από το εντεινόμενο επαναστατικό κλίμα. Όταν οι Μπολσεβίκοι ανέβηκαν στην εξουσία τον Οκτώβριο, τα μέτρα κράτησής τους έγιναν αυστηρότερα και η σκέψη να δικαστεί ο Νικόλαος ακουγόταν όλο και πιο συχνά.

Όσο η αντιεπαναστατική «Λευκή Κίνηση» (ο στρατός που παρέμενε πιστός στον Τσάρο) συγκέντρωνε δυνάμεις, οδηγώντας σε εμφύλιο πόλεμο μέχρι το καλοκαίρι και ο Νικόλαος Β′, η Αλεξάνδρα και η κόρη τους Μαρία μεταφέρθηκαν στις 30 Απριλίου του 1918 στην πόλη Αικατερίνμπουργκ στα νότια της οροσειράς των Ουραλίων, και κρατούνταν στην ″οικία ειδικού προορισμού″ Ιπάτιεφ. Ο Τσάρεβιτς Αλεξέι ήταν πολύ άρρωστος για να συνοδεύσει τους γονείς του και παρέμεινε με τις αδερφές του Μεγάλες Δούκισσες Όλγα, Τατιάνα και Αναστασία στο Τομπόλσκ μέχρι τις 23 Μαΐου του 1918 όταν επανενώθηκαν με την υπόλοιπη οικογένεια τους. Το μόνο πλέον που μπορούσαν να κάνουν ήταν να αναμένουν τις εξελίξεις. Εκεί κρατήθηκαν 78 ημέρες, προτού εκτελεστούν.

Η οικογένεια είχε μάθει να είναι στωική, αλλά η φοβερή μοίρα πλησίαζε. Στην Αμερική, η εφημερίδα Washington Post δημοσίευε φήμες ότι η Τσαρική Οικογένεια είχε ήδη εκτελεστεί. Στη Βρετανία, ο Βασιλιάς Γεώργιος Ε′ είχε αποσύρει την προσφορά ασύλου για την οικογένεια του Τσάρου. Στην πραγματικότητα, η τύχη των Ρομανώφ σε αυτό το σημείο κρεμόταν από μια λεπτή κλωστή. Ο Λένιν γνώριζε ότι ο θάνατός τους θα εξοργιζε τον Κάιζερ, λόγω των στενών δεσμών των Ρομανώφ με τη γερμανική βασιλική οικογένεια. Αλλά οι σύμβουλοί του επέμεναν λέγοντας του ότι το Αικατερίνενμπουργκ θα μπορούσε σύντομα να πέσει στους Τσέχους, και η αυτοκρατορική οικογένεια θα μπορούσε να Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Αγία Τσαρική Οικογένεια Ρομανώφ της Ρωσίας και οι μετ᾽ αυτών Άγιοι Νεομάρτυρες – Άγιοι Νεομάρτυρες Τσάρος Νικόλαος Β´, Τσαρίνα Αλεξάνδρα και τα τέκνα τους Τσάρεβιτς Αλεξέι, Δούκισσες Όλγα, Τατιάνα, Μαρία και Αναστασία, ο οικογενειακός τους γιατρός Ευγένιος Μπότκιν, ο βαλές τους Αλεξέι Τράππ, ο μάγειράς τους Ιβάν Χαριτόνοφ και η θαλαμηπόλος της Αλεξάνδρας, Άννα Ντεμίντοβα (+1918) – 17 Ιουλίου»

Ένας άφθαρτος Γάμος στο Tianjin (Τιεν-Τσιν) της Κίνας – Οι δύο ανώνυμοι Κινέζοι Νεομάρτυρες του Tianjin της Κίνας (+1870) – 21 Ιουνίου

http://taiwanhongkongofmyheart.wordpress.com

TAIWAN & HONG KONG OF MY HEART

Ένας άφθαρτος Γάμος στο Tianjin (Τιεν-Τσιν) της Κίνας –

Οι δύο ανώνυμοι Κινέζοι Νεομάρτυρες του Tianjin της Κίνας (+1870)

21 Ιουνίου

«Συνέπεσε την ημέρα της σφαγής [21 Ιουνίου 1870] να έχει πάει στο Tianjin (Τιεν-Τσιν) της Κίνας ο π. Ησαΐας Πολίκιν, για να τελέσει το Γάμο ενός ζεύγους Κινέζων Ορθοδόξων Χριστιανών. Δεν πρόφτασε, όμως, να τους στεφανώσει, γιατί πρόλαβαν οι φανατικοί ειδωλολάτρες να τους κατασφάξουν κι έτσι να τούς χαρίσουν ένα πιο πολύτιμο και άφθαρτο στεφάνι, του Μαρτυρίου».

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ο Γάμος, εκδ. Άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός (2108220542, 6978461846), Σταμάτα Αττικής 2013

Άγιος Ραφαήλ Χαβαβίνυ (St Raphael Hawaweeny), Επίσκοπος Brooklyn Ν. Υόρκης των ΗΠΑ, από Συρία, Ισαπόστολος των ΗΠΑ (+1915) – 27 Φεβρουαρίου

http://newyorkofmyheart.wordpress.com

NEW YORK OF MY HEART

151011112656-insiderguide-nyc-main-exlarge-169.jpg

RaphaelofBrooklyn.jpg

Χαιρετισμοί στήν Ὁσία Ὀσίθ ἱδρύτρια
Μονῆς στό Essex τῆς Ἀγγλίας (7/10, +700) καί στόν
Ἁγ. Ραφαήλ Ἐπίσκοπο Brooklyn τῆς Ν. Ὑόρκης τῶν ΗΠΑ,
ἀπό Συρία (27/2, +1915) [14/2, ἀνακ. λειψ.]

Χαῖρε, Ὀσίθ τοῦ Essex τῆς Ἀγγλίας·
Χαῖρε, Ραφαήλ Ἐπίσκοπε Brooklyn τῆς Ν. Ὑόρκης·

Χαῖρε, Ὀσίθ, γλυκό ἀνθονερο τοῦ Παραδείσου·
Χαῖρε, ὅτι ἄφησες τόν Κύριο νά ἀγγίξη τήν καρδιά σου·

Χαῖρε, Ραφαήλ ἄνθος τῆς σύγχρονης Συρίας·
Χαῖρε, περιστέρι τοῦ Θεοῦ στό Ἄγαλμα τῆς Ἐλευθερίας·

Χαῖρε, Ὀσίθ ὅτι μέ τίς προσευχές σου ἀγκαλιάζεις τό Θεό·
Χαῖρε, Ραφαήλ ἱεραποστολικό καύχημα τῶν ΗΠΑ·
·
Χαῖρετε, ὅτι ἡ ἀγάπη σας πάντοτε εἶναι
εὐσπλαχνική λιακάδα στήν καρδιά σας·

Χαῖρετε, Ὀσίθ καί Ραφαήλ
κειμενογράφοι τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.

Χαίρετε, Ἅγιοι Ὀσίθ καί Ραφαήλ!

http://poiimataabel.wordpress.com

Ποιητική Συλλογή «Φύλλα…»

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

st_raphael_of_brooklyn_2.img_assist_custom-200x300.jpg

Άγιος Ραφαήλ Χαβαβίνυ (St Raphael Hawaweeny),

Επίσκοπος Brooklyn Ν. Υόρκης των ΗΠΑ, από Συρία

Ισαπόστολος των ΗΠΑ (+1915)

╰⊰¸¸.•¨*

Μνήμη: 27 Φεβρουαρίου

Ανακομιδή Ι. Λειψάνων: 14 Φεβρουαρίου

Ο Άγιος Ραφαήλ Χαβαβίνυ (St Raphael Hawaweeny) γεννήθηκε το 1860 από ευσεβείς Ορθόδοξους γονείς, τον Μιχαήλ Χαβαβίνυ (Michael Hawaweeny) και τη δεύτερη σύζυγό του Μαριάμ (Mariam), κόρη ενός ιερέα από τη Δαμασκό της Συρίας.

Η ακριβής ημερομηνία της γεννήσεως του Ραφαήλ δεν είναι γνωστή, αλλά υπολογίζεται ότι είναι είτε την ημέρα των ονομαστηρίων, δηλαδή στη Σύναξη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και Πασών των Επουράνιων Δυνάμεων Ασωμάτων (8 Νοεμβρίου) είτε κάποια άλλη μέρα πλησίον της ημέρας αυτής.

Εξαιτίας των μεγάλων διωγμών που υπέστησαν οι Χριστιανοί εκείνη την περίοδο και αφού ο πνευματικός της οικογενείας του, Άγιος Ιωσήφ ο Δαμασκηνός (†1860) και πλήθοςχριστιανών μαρτύρησαν στη Δαμασκό, η οικογένεια Χαβαβίνυ (Hawaweeny) αναγκάστηκε να καταφύγει στη Βηρυττό για την ασφάλειά της.

Εκεί ήταν λοιπόν και ο τόπος όπου ο μελλοντικός άγιος αντίκρυσε το πρώτο φως της ημέρας και όχι στην πόλη των γονιών του.

Στη γιορτή των Θεοφανείων το 1861, βαπτίστηκε και πήρε το όνομα Ραφαήλ και αργότερα, την άνοιξη του ίδιου έτους, η οικογένεια κατάφερε να επιστρέψει στη Δαμασκό.

Το παιδί ολοκλήρωσε με επιτυχία την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά το 1874 ο πατέρας του δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να ανταπεξέλθει στα δίδακτρα του γιου του.

Ευτυχώς η βοήθεια ήρθε από τον Διάκονο Αθανάσιο Ατάλα (Atallah) (μετέπειτα Μητροπολίτη Εμέσης – Homs, ο οποίος πρότεινε στον τότε Πατριάρχη Αντιοχείας Ιερόθεο να δεχθεί τον Ραφαήλ ως φοιτητή στο Πατριαρχείο προκειμένου να Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άγιος Ραφαήλ Χαβαβίνυ (St Raphael Hawaweeny), Επίσκοπος Brooklyn Ν. Υόρκης των ΗΠΑ, από Συρία, Ισαπόστολος των ΗΠΑ (+1915) – 27 Φεβρουαρίου»

Άγιος Θεοφάνης & Αγία Πανσέμνη η πρώην πόρνη στην Αντιόχεια της Συρίας (+363) – 10 Ιουνίου

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

 

Άγιος Θεοφάνης & Αγία Πανσέμνη

η πρώην πόρνη στην Αντιόχεια της Συρίας (+363)

10 Ιουνίου

Oύτος ο Όσιος Θεοφάνης ήτον από την Aντιόχειαν, γεννηθείς δε από γονείς απίστους και ασεβείς, ογλίγωρα μετετέθη προς την εις Xριστόν πίστιν και ευσέβειαν. Όταν δε έφθασεν εις ηλικίαν δεκαπέντε χρόνων, επήρε γυναίκα διά γάμου, και ζήσας με αυτήν χρόνους τρεις, αφ’ ου εκείνη απέθανεν, ευθύς αυτός προσήλθεν εις την του Xριστού Eκκλησίαν, και εδέχθη το Άγιον Bάπτισμα.

Όθεν κοντά εις την πόλιν της Aντιοχείας κτίσας ένα κελλάκι στενώτατον, έκλεισεν εκεί μέσα τον εαυτόν του ο αοίδιμος, καθαριζόμενος πάντοτε από όλα τα πάθη, και αποκτώντας όλα εκείνα τα μέσα και όργανα, τα οποία συνεργούσι προς την τελειότητα, και άκραν αρετήν. Mαθών δε διά μίαν δημοσίαν πόρνην Πανσέμνην ονομαζομένην, πως γίνεται εις πολλούς αιτία απωλείας, επροσευχήθη πρώτον και αφιέρωσε τον εαυτόν του εις τον Θεόν.

Έπειτα ευγήκεν από το κελλίον του, και εκδυθείς το τρίχινον φόρεμα οπού εφόρει, ενεδύθη φορέματα πολύτιμα. Eπήρε δε από τον πατέρα του και δέκα λίτρας χρυσάφι, λέγωντας εις αυτόν, ότι έχει να πάρη άλλην γυναίκα. Πηγαίνωντας δε ειςτην Πανσέμνην συνέφαγε μαζί με αυτήν, και όταν ήλθεν ο καιρός διά να Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άγιος Θεοφάνης & Αγία Πανσέμνη η πρώην πόρνη στην Αντιόχεια της Συρίας (+363) – 10 Ιουνίου»

Άγιος Ιωσήφ ο Νέος, όσιος στο Κερμίρ της Καισαρείας της Καππαδοκίας (+19ος αιώνας) – Κυριακή μετά τα Φώτα

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Άγιος Ιωσήφ ο Νέος,

όσιος στο Κερμίρ της Καισαρείας της Καππαδοκίας (+19ος αιώνας)

Εορτή: Κυριακή μετά τα Φώτα

Πηγή:

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2019/01/blog-post.html

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

α. Γόνος της Καππαδοκίας

Ο Άγιος Ιωσήφ γεννήθηκε μεταξύ των ετών 1820 – 1830. Πατρίδα του ήταν το Κερμίρ της Καππαδοκίας, πλησίον της Καισαρείας και ονομαζόταν Ιωσήφ Κιοσεϊρκογλου. Υψηλός, λεπτός, ωχρός πολύ ωραίος και αγγελικός στην μορφή, συνήθιζε, όταν εθύμιαζε να φοράει ένα μακρύ ένδυμα σαν ράσο και ένα μικρό γιλέκο. Ο ιερός Ιωσήφ ήταν πραγματευτής και προσκυνητής, άνθρωπος πολύ της προσευχής και παντού έσπερνε τον λόγο του Θεού. Σε ένα από τα ταξίδια του, εκοιμήθη ξαφνικά σε ηλικία τριάντα περίπου ετών και μετά την ταφή του, οι Τούρκοι έβαλαν φύλακα για να μην κλέψουν οι Χριστιανοί το Λείψανό του, επειδή παρουσιάσθηκε φως επάνω από τον τάφο του πολλές φορές.

Οι συγγενείς του ευλογημένου Ιωσήφ πληροφορήθηκαν ότι πρόκειται περί Αγίου. Για τον λόγο αυτό, μετά από καιρό, αποφάσισαν να πάρουν τα τίμια Λείψανά του αγιασμένου πραγματευτού, προκειμένου να τιμούν αυτά και να τα έχουν ως ευλογία.

Η ανακομιδή και η μεταφορά πραγματοποιήθηκε με τρόπο θαυμαστό μία νύχτα: ενώ ο φύλακας κοιμόταν, έσκαψαν προσεχτικά και τότε τα ιερά οστά με έναν ελαφρύ θόρυβο ενώθηκαν όλα μαζί, ώστε πολύ εύκολα, με δύο φτυαριές, τα μάζεψαν και απομακρύνθηκαν. Η χάρις του Αγίου βοήθησε, ώστε τελικά, αν και καταδιώχθηκαν από τον φύλακα, ο οποίος εν τω μεταξύ τους αντελήφθη, οι συγγενείς διέφυγαν αβλαβείς μαζί με τον ανεκτίμητο θησαυρό. Ενώ επέστρεφαν στην Καισαρεία, οι συγγενείς πεινασμένοι και ταλαιπωρημένοι κοιμήθηκαν κάπου στο δρόμο, λέγοντας: «Αν είσαι Άγιος, δείξε μας σημείο». Ξαφνικά, οι συγγενείς που ήταν πέντε, ξύπνησαν από ένα ράπισμα στο πρόσωπο και εκεί μπροστά τους ήταν πέντε φρέσκα καρβέλια ψωμί. Τα τίμια Λείψανα διαμοιράστηκαν μεταξύ τους οι οικείοι του Οσίου Ιωσήφ και τιμούσαν αυτά, δοξάζοντας τον Θεό για την μεγάλη αυτή ευλογία.

β. Εμφανίσεις και θαύματα

Μία συγγενής του Αγίου, η οποία είχε στο σπίτι της τον πολύτιμο αυτό θησαυρό, έγινε πολλές φορές μάρτυς θαυμάσιων γεγονότων. Όταν επέστρεφε στο σπίτι της μετά από κάποια εξωτερική εργασία, ενώ προσπαθούσε να ανοίξει την πόρτα, για εισέλθει, και παραδόξως δεν τα κατάφερνε, άκουγε από μέσα ήχο θυμιατού, όπως στη Θεία Λειτουργία. Τελικά όταν έμπαινε, το δωμάτιο, το δωμάτιο, όπου φυλάσσονταν τα Ιερά Λείψανα, ήταν πλήρες Θείας Ευωδίας. Ο Άγιος εμφανιζόταν οφθαλμοφανώς τόσο στην συγγενή αυτή, όσο και σε άλλους ευσεβείς επισκέπτες. Κάποτε, η συγγενής, μόλις εισήλθε στην οικία της, βρέθηκε ενώπιον ενός νέου, ο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άγιος Ιωσήφ ο Νέος, όσιος στο Κερμίρ της Καισαρείας της Καππαδοκίας (+19ος αιώνας) – Κυριακή μετά τα Φώτα»