Άγιος Αιγίδιος (St Giles) ο Αθηναίος, ερημίτης και ηγούμενος Μονής στη Γαλλίας (+721) – 1 Σεπτεμβρίου

http://orthodoxyofmyheart.wordpress.com

ORTHODOXY OF MY HEART

Άγιος Αιγίδιος (St Giles) ο Αθηναίος,

ερημίτης και ηγούμενος Μονής στη Γαλλία (+721)

1 Σεπτεμβρίου

Πηγή:

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2019/01/giles-1.html

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Γόνος μιας από τις πλουσιώτερες οικογένειες των Αθηνών ήταν ο Άγιος Αιγίδιος. Οι θεοσεβείς γονείς του, Θεόδωρος και Πελαγία, του ενέπνευσαν τα ευγενέστερα θρησκευτικά αισθήματα και όλες τις χριστιανικές αρετές. Προώδευσε δε τόσο στην τελειότητα, ώστε απέκτησε το χάρισμα να θαυματουργή.

Μετά τον θάνατο των γονέων του, διεμοίρασε στους πτωχούς την μεγάλη περιουσία του και αποφάσισε να φύγη μακριά, για να ασκητεύση. Έτσι, μια νύκτα ανεχώρησε κρυφά μ’ ένα πλοίο για την Μασσαλία της Γαλλίας. Στην διάρκεια του ταξιδιού, με τις προσευχές του, έσωσε επιβάτες και πλήρωμα από αναπόφευκτο ναυάγιο.

Όταν έφθασε στον προορισμό του, ανέβηκε τον Ροδανό ποταμό και κατέφυγε σε μια άγρια χαράδρα. Εκεί, σε μια απρόσιτη σπηλιά, βρήκε τον πατριώτη του Άγιο Βενέδιμο. Μαζί αγωνίσθηκαν για την απόκτησι της τελειότητος.

Σύντομα οι χωρικοί ανακάλυψαν το κρησφύγετό του και οι ασθενείς, γνωρίζοντας το χάρισμά του, άρχισαν να συρρέουν προσμένοντας κάποιο θαύμα. Ο Άγιος Αιγίδιος αναγκάσθηκε τότε να εγκαταλείψη τον αγαπητό του δάσκαλο και να καταφύγη μακριά, σε μια ακατοίκητη κοιλάδα του Ροδανού, την Φλαβιανή.

Βρήκε μια σπηλιά και αποφάσισε να κατοικήση εκεί. Κατάκοπος από την περιπλάνησι έκανε την προσευχή του και έπεσε να κοιμηθή. Το πρωί, μόλις άνοιξε τα μάτια του, αντίκρυσε μπροστά του ένα θηλυκό ελάφι. Στεκόταν άφοβα μπροστά του και, μόλις ο Άγιος σηκώθηκε, πήγε και γονάτισε μπροστά στα πόδια του. Το ζώο αυτό έμεινε κοντά του και του πρόσφερε το γάλα του για τροφή.

Ο βασιλιάς των Βησιγότθων Φλάβιος Βάμβα, που είχε κατακτήσει εκείνα τα μέρη, βγήκε μια ημέρα για κυνήγι στην κοιλάδα του Ροδανού με την ακολουθία του. Ξαφνικά είδε μπροστά του το ελάφι του Αγίου και άρχισε να το καταδιώκη. Εκείνο όπως ήταν φυσικό, κατέφυγε στην σπηλιά, αναζητώντας την προστασία του Αγίου Αιγιδίου. Σε λίγο έπεσε η νύκτα και οι κυνηγοί έφυγαν. Κάποιο βέλος όμως, που είχαν ρίξει την ώρα που το ελάφι έμπαινε στην σπηλιά, είχε πληγώσει τον Αιγίδιο στο χέρι.

Την επόμενη ημέρα οι κυνηγοί ξαναγύρισαν, αναζητώντας το θήραμά τους. Μπήκαν στην σπηλιά και έμειναν κατάπληκτοι από το θέαμα που αντίκρυσαν. Ο ερημίτης κειτόταν αιμόφυρτος και δίπλα του το ελάφι, γονατισμένο, έγλυφε την πληγή του.

Ο Φλάβιος συγκινήθηκε και ζήτησε να περιθάλψη τον Άγιο. Εκείνος τον ευχαρίστησε ,του δήλωσε όμως ότι προτιμά να του μείνη η πληγή, για να έχη έτσι την ευκαιρία να υποφέρη για τον Σωτήρα του. Ο Φλάβιος, θαυμάζοντας την αγιότητα του ερημίτη, όχι μόνο άφησε ανενόχλητο το ελάφι, αλλά έκτισε δύο Εκκλησίες και μία Μονή για να στεγάση τους μοναχούς μαθητές του ο Άγιος. Έναν μόνο όρο του έθεσε: να διευθύνη ως Ηγούμενος την Μονή όσο θα ζούσε.

Πράγματι, ο Άγιος Αιγίδιος διηύθυνε με σωφροσύνη και πατρικά αισθήματα την Μονή μέχρι το 721, οπότε παρέδωσε την ωραία του ψυχή στον Θεό, σε ηλικία 83 χρόνων.

Advertisements

Άγιος Κωνσταντίνος Νεομάρτυς στην Καππούα (Καππά) Καρδίτσας (+1610) – 18 Αυγούστου

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Άγιος Κωνσταντίνος Νεομάρτυς

στην Καππούα (Καππά) Καρδίτσας (+1610)

18 Αυγούστου

Ἡ Ἐκκλησία μας τόν Μάϊο τοῦ 2007 ἀνεκήρυξε ἕνα νέο Ἅγιο, τόν ὁποῖο καί κατέταξε στόν ἔνδοξο χορό τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων καί καθιέρωσε τήν μνήμη του στίς 18 Αὐγούστου, πού ἦταν καί ἡ ἡμέρα τοῦ Μαρτυρίου του.

Τό ὄνομά του ἦταν Κωνσταντίνος καί καταγόταν ἀπ᾽ τήν Καππούα τοῦ νομοῦ Καρδίτσας. Σήμερα τό χωριό ὀνομάζεται Καππά. Ἔζησε στά τέλη τοῦ 16ου αἰῶνος, σέ περίοδο πού ὁ Ἑλληνισμός ὑπέφερε φρικτά ἀπ᾽ τίς βαρειές ἁλυσσίδες τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς.

Ὁ Κωνσταντίνος ἦταν μουσουλμάνος καί ὀνομαζόταν Σαΐμ. Ζοῦμε μέ πολλές ἀνέσεις στό ἀρχοντικό τοῦ πατέρα του, πού ἦταν Τοῦρκος ἀξιωματοῦχος. Ὁ μικρός Σαΐμ, ἄν καί ἔβλεπε καθημερινά στό πρόσωπο τοῦ πατέρα του τό μίσος πού ἔτρεφε πρός τούς Χριστιανούς, ἐντούτοις αὐτός δέν ἐπηρεαζόταν. Διατηροῦσε μέσα του συμπάθεια πρός τούς κατατρεγμένους ραγιάδες, τούς Ἕλληνες.

Στήν περιοχή τους ὑπῆρχε τό μοναστήρι τοῦ Ἁγ. Νικολάου Καππούας. Σέ μία του ἐπίσκεψι γνώρισε ἕνα λόγιο μοναχό ἀπ᾽ τή Μονή, καί μέ τόν καιρό ἄρχισε νά κάνη ἐρωτήσεις γιά τήν Χριστιανική διδασκαλία καί τόν Σωτήρα Χριστό. Γρήγορα ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου τόν σαγήνεψε. Τά σκοτάδια τῆς ψυχῆς του διαλύθηκαν. Σύντομα ὁλοπρόθυμα καί ὑπεύθυνα δέχθηκε νά βαπτισθῆ, κρυφά ἀπό τούς γονεῖς του. Τό ὄνομα πού τοῦ δόθηκε, ἦταν Κωνσταντίνος.

Τήν ἐνέργειά του, ὅμως, αὐτή τήν πληροφορήθηκε ὁ πατέρας του καί θεωρώντας ὠς ὑπαίτιο τό μοναστήρι, τό ἔκαψε ὁλόκληρο, καί ἡ Μονή τυλίχθηκε στίς φλόγες. Οἱ μοναχοί, μέ ἔγκαιρη προειδοποίσησι ἀπ᾽ τόν Κωνσταντίνο, κατέφυγαν στά ἀπόρθητα Μετέωρα.

Ἔτσι ὀ πατέρας στράφηκε ἐναντίον τοῦ υἱοῦ του, στή ἀρχή μέ ὑποσχέσεις γιά πλούτη καί τιμές. Ἀρνήθηκε ὁ Κωνσταντίνος λέγοντας σταθερά:

—Γεννήθηκα μουσουλμάνος, ἀλλά Χριστιανός θά πεθάνω.

Ὁ πατέρας του θυμωμένος, ἀντί νά τόν τιμωρήση μέ θάνατο, θεώρησε προτιμώτερο νά τόν κλείση στή φυλακή, τελείως μόνο του καί περιφρονημένο, μέ τήν ἐλπίδα καί τήν ὑπόσχεσι ὅτι θά τόν ἐλευθέρωνε τότε μόνο, ἄν μετάνοιωνε γιά τό λάθος του καί ἐπέστρεφε πάλι στό Μωάμεθ.

Πρωΐ καί βράδυ οἱ Ἀγαρηνοί περνοῦσαν καί τόν ρωτοῦσαν ἄν μετάνοιωσε. Ἡ ἀπάντησί του ἦταν πάντα ἡ ἴδια:

—Τό Χριστό μου δέν θά τόν ἀρνηθῶ ποτέ. Δέν φοβᾶμαι τίποτα. Εἶναι δίπλα μου καί μέ δυναμώνει.

Ὁ πατέρας του δέν ἄντεξε ἄλλο τόν ἐμπαιγμό τοῦ γυιοῦ του καί διέταξε νά τόν ξυλοκοπήσουν ἄγρια. Ὁ ἄκακος Κωνσταντίνος δεχόταν τό μαρτυρίο ἀδιαμαρτύρητα. Παρόλο πού ξεσχίσθηκαν οἱ σάρκες του ἀπ᾽ τά ξυλοκοπήματα, τόσο καί πιό πολύ γιγάντωνε μέσα του ἡ πίστι.

Μή ἀντέχοντας ἄλλο ὁ πατέρας τήν σταθερότητα τοῦ γυιοῦ του, διέταξε νά τόν ἀπαγχονίσουν. Ὁ Κωνσταντίνος ἀντιμετώπισε τήν εἴδησι μέ ψυχραιμία. Ἔτσι οἱ Ἀγαρηνοί στρατιῶτες, μαζί μέ τόν πατέρα, τόν ὁδήγησαν ἔξω ἀπ᾽ τήν πόλι, ὅπου σήμερα εἶναι κτισμένο τό χωριό Καππά. Ἐκεῖ τόν κρέμασαν κάτω ἀπό ἕνα μεγάλο πλάτανο.

Τρεῖς φορές κόπηκε τό σχοινί καί πέφτοντας κάτω ὁ νεομάρτυρας παρέμεινε ὄρθιος καί ζωντανός! Τό θαῦμα ἦταν πλέον φανερό. Κανένας, ὅμως, δέν συγκινήθηκε, οὔτε κι αὐτός ὁ πατέρας του. Τελικά, ἦταν αὐτός πού διέταξε τούς Ἀγαρηνούς στρατιῶτες του νά τόν ἀποκεφαλίσουν μπροστά του. Ἦταν 18 Αὐγούστου τοῦ ἔτους 1610.

Οἱ Χριστιανοί, μέ δέος ἀλλά καί φόβο, πῆραν κρυφά τό νεκρό σῶμα τοῦ νεομάρτυρα Κωνσταντίνου καί τό ἔθαψαν στήν τοποθεσία “Τρία δένδρα”. Πολλά ὑπῆρξαν τά θαύματά του στούς αἰῶνες πού πέρασαν, εἰδικώτερα κατά τήν διάρκεια τῆς γερμανικῆς Κατοχῆς, καί ἐξακολουθοῦν νά γίνωνται καί σήμερα, γιά ὅσους τόν ἐπικαλοῦνται μέ πίστι.

Άγιος Ααρών (St Aaron) ο Ουαλός, ηγούμενος Μονής της Νήσου Cézembre κοντά στο Aleth Γαλλίας (+552) – 21 και 22 Ιουνίου

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

Η Ορθοδοξία στη Γαλλία

Άγιος Ααρών (St Aaron) ο Ουαλός,

ηγούμενος Μονής της Νήσου Cézembre κοντά στο Aleth Γαλλίας (+552)

21 και 22 Ιουνίου

Ο Άγιος Ααρών (St Aaron) της Βρετάνης γεννήθηκε στην Ουαλία και ήταν ηγούμενος σε μία Μονή κοντά στο Aleth της Βρετάνης της Γαλλίας τον 6ο αιώνα.

Πριν εγκατασταθεί στο Aleth, έζησε ως ερημίτης κοντά στο Lamballe και στο Pleumeur-Gautier, όπου προσελκύσει κοντά του πολλούς μαθητές, συμπεριλαμβανομένου του Αγίου Μαλό (St Malo).

Το 544 έγινε ηγούμενός τους στη Μονή της Νήσου Cézembre, ένα μικρό νησί κοντά στο Aleth, απέναντι από τον Saint-Malo της Βρετάνης.

Κοιμήθηκε οσιακά γύρω στο 552 στην πόλη Saint-Aaron στο Lamballe και ο Άγιος Μαλό (St Malo) τον διαδέχθηκε ως ηγούμενος και Πνευματικός Πατέρας της περιοχής όπου ύστερα χειροτονήθηκε πρώτος Επίσκοπος Aleth Γαλλίας.

Ο Άγιος Ααρών ο Ουαλός στην Βρετάνη της Γαλλίας είναι επίσης γνωστός ως Άγιος Aihran ή Eran και η εορτή του είναι 21 Ιουνίου στο St-Malo και 22 Ιουνίου στις άλλες περιοχές.

Πηγή:

Wikipedia

 

Η Αγία Τσαρική Οικογένεια Ρομανώφ της Ρωσίας και οι μετ᾽ αυτών Άγιοι Νεομάρτυρες – Άγιοι Νεομάρτυρες Τσάρος Νικόλαος Β´, Τσαρίνα Αλεξάνδρα και τα τέκνα τους Τσάρεβιτς Αλεξέι, Δούκισσες Όλγα, Τατιάνα, Μαρία και Αναστασία, ο οικογενειακός τους γιατρός Ευγένιος Μπότκιν, ο βαλές τους Αλεξέι Τράππ, ο μάγειράς τους Ιβάν Χαριτόνοφ και η θαλαμηπόλος της Αλεξάνδρας, Άννα Ντεμίντοβα (+1918) – 17 Ιουλίου

http://anatoliki-orthodoksi-ekklisia.blogspot.com

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Η Αγία Τσαρική Οικογένεια Ρομανώφ της Ρωσίας και οι μετ᾽ αυτών Άγιοι Νεομάρτυρες – Άγιοι Νεομάρτυρες Τσάρος Νικόλαος Β´, Τσαρίνα Αλεξάνδρα και τα τέκνα τους Τσάρεβιτς Αλεξέι, Δούκισσες Όλγα, Τατιάνα, Μαρία και Αναστασία, ο οικογενειακός τους γιατρός Ευγένιος Μπότκιν, ο βαλές τους Αλεξέι Τράππ, ο μάγειράς τους Ιβάν Χαριτόνοφ και η θαλαμηπόλος της Αλεξάνδρας, Άννα Ντεμίντοβα (+1918) – 17 Ιουλίου

Πηγή:

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2019/02/17_5.html

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Εκατό χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εκτέλεση της Αυτοκρατορικής Οικογένειας των Ρομανώφ της Ρωσίας. Η φρίκη που έλαβε χώρα εκείνο το πρωί της 17ης Ιουλίου 1918 στο υπόγειο της οικίας Ιπάτιεφ είναι ανείπωτη και σίγουρα καμία περιγραφή και καμία ιστορία ή θρύλος δεν μπορεί να την αποδώσει. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι από τη στιγμή της τραγωδίας έχουν περάσει 100 ολόκληρα χρόνια, η ρωσική και η παγκόσμια κοινή γνώμη επιστρέφουν σε αυτή τη σελίδα της ιστορίας της Ρωσίας και προσπαθούν να την αναστοχαστούν και να την κατανοήσουν.

Από τις 15 Μαρτίου του 1917, ο πρώην Τσάρος, αποκαλούμενος πια Νικόλαος Ρομανώφ μετά την παραίτηση του από τον Θρόνο, ήταν αιχμάλωτος της Επανάστασης των Μπολσεβίκων. Η Προσωρινή Κυβέρνηση έβαλε τον Νικόλαο και την οικογένειά του σε κατ′ οίκον περιορισμό στο Ανάκτορο του Αλεξάνδρου στο Τσάρσκογε Σελό, 15 μίλια νότια από την Αγία Πετρούπολη. Τον Αύγουστο του 1917 η Κυβέρνηση Κερένσκι μετέφερε τους Ρoμανώφ στο Τόμπολσκ στα Ουράλια, στο σπίτι του πρώην Κυβερνήτη, ισχυριζόμενη ότι έτσι θα προστατευόταν από το εντεινόμενο επαναστατικό κλίμα. Όταν οι Μπολσεβίκοι ανέβηκαν στην εξουσία τον Οκτώβριο, τα μέτρα κράτησής τους έγιναν αυστηρότερα και η σκέψη να δικαστεί ο Νικόλαος ακουγόταν όλο και πιο συχνά.

Όσο η αντιεπαναστατική «Λευκή Κίνηση» (ο στρατός που παρέμενε πιστός στον Τσάρο) συγκέντρωνε δυνάμεις, οδηγώντας σε εμφύλιο πόλεμο μέχρι το καλοκαίρι και ο Νικόλαος Β′, η Αλεξάνδρα και η κόρη τους Μαρία μεταφέρθηκαν στις 30 Απριλίου του 1918 στην πόλη Αικατερίνμπουργκ στα νότια της οροσειράς των Ουραλίων, και κρατούνταν στην ″οικία ειδικού προορισμού″ Ιπάτιεφ. Ο Τσάρεβιτς Αλεξέι ήταν πολύ άρρωστος για να συνοδεύσει τους γονείς του και παρέμεινε με τις αδερφές του Μεγάλες Δούκισσες Όλγα, Τατιάνα και Αναστασία στο Τομπόλσκ μέχρι τις 23 Μαΐου του 1918 όταν επανενώθηκαν με την υπόλοιπη οικογένεια τους. Το μόνο πλέον που μπορούσαν να κάνουν ήταν να αναμένουν τις εξελίξεις. Εκεί κρατήθηκαν 78 ημέρες, προτού εκτελεστούν.

Η οικογένεια είχε μάθει να είναι στωική, αλλά η φοβερή μοίρα πλησίαζε. Στην Αμερική, η εφημερίδα Washington Post δημοσίευε φήμες ότι η Τσαρική Οικογένεια είχε ήδη εκτελεστεί. Στη Βρετανία, ο Βασιλιάς Γεώργιος Ε′ είχε αποσύρει την προσφορά ασύλου για την οικογένεια του Τσάρου. Στην πραγματικότητα, η τύχη των Ρομανώφ σε αυτό το σημείο κρεμόταν από μια λεπτή κλωστή. Ο Λένιν γνώριζε ότι ο θάνατός τους θα εξοργιζε τον Κάιζερ, λόγω των στενών δεσμών των Ρομανώφ με τη γερμανική βασιλική οικογένεια. Αλλά οι σύμβουλοί του επέμεναν λέγοντας του ότι το Αικατερίνενμπουργκ θα μπορούσε σύντομα να πέσει στους Τσέχους, και η αυτοκρατορική οικογένεια θα μπορούσε να Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Αγία Τσαρική Οικογένεια Ρομανώφ της Ρωσίας και οι μετ᾽ αυτών Άγιοι Νεομάρτυρες – Άγιοι Νεομάρτυρες Τσάρος Νικόλαος Β´, Τσαρίνα Αλεξάνδρα και τα τέκνα τους Τσάρεβιτς Αλεξέι, Δούκισσες Όλγα, Τατιάνα, Μαρία και Αναστασία, ο οικογενειακός τους γιατρός Ευγένιος Μπότκιν, ο βαλές τους Αλεξέι Τράππ, ο μάγειράς τους Ιβάν Χαριτόνοφ και η θαλαμηπόλος της Αλεξάνδρας, Άννα Ντεμίντοβα (+1918) – 17 Ιουλίου»

Αγία Θάνεϋ (St Thaney / Teneu) της Σκωτίας και Ουαλίας (+6ος αιώνας) – Προστάτιδα όσων έχουν πέσει θύματα βιασμού – 18 Ιουλίου

 http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

Αγία Θάνεϋ (St Thaney / Teneu) της Σκωτίας και Ουαλίας (+6ος αιώνας) – Προστάτιδα όσων έχουν πέσει θύματα βιασμού – 18 Ιουλίου

Η Αγία Θάνεϋ (St Thaney / Teneu) της Σκωτίας και Ουαλίας, έμεινε έγκυος αφού βιάστηκε όταν ήταν ακόμη παιδί. Ήταν τόσο αθώα στη νεανική της ηλικία ώστε ο βιαστής της, την έπεισε πως ήταν στην πραγματικότητα μία γυναίκα και πως η βίαιη πράξη του ήταν μία φυσιολογική συμπεριφορά ανάμεσα στις γυναίκες. Όταν η εγκυμοσύνη έγινε αντιληπτή, η οικογένεια της απέρριψε την νεαρή μητέρα και την πέταξε από έναν γκρεμό για να πεθάνει. Με την χάρη του Θεού, η Thaney επέζησε από την πτώση και έπλευσε μέσα σε μία βάρκα μέσα στο φιόρδ του Forth στην κοινότητα του Αγίου Serf στο Culross όπου γέννησε ένα μικρό αγόρι, τον μελλοντικό Άγιο Kentigern.

Πηγή:

http://othodoxy-rainbow.blogspot.com

http://othodoxy-rainbow.blogspot.com/2019/04/thaney.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ORTHODOXY – RAINBOW

Αγία Κιάρα (St Kiara / Cera) του Kilkeary Ιρλανδίας (+679) – 5 Ιανουαρίου, 15 Μαρτίου και 15 Δεκεμβρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

Αγία Κιάρα (St Kiara / Cera) του Kilkeary Ιρλανδίας (+679)

5 Ιανουαρίου, 15 Μαρτίου και 15 Δεκεμβρίου

Η Αγία Κιάρα (St Kiara / Cera) της Ιρλανδίας (η οποία επίσης ονομάζεται και Chera, Chier, Ciara, Cyra, Keira, Keara, Kiara, Kiera, Cier, Ciar) ήταν Ηγουμένη του 7ου αιώνα. Η ιστορία της μάλλον συγχέεται με μια άλλη ομώνυμη Αγία (Cera Ciara) που έζησε τον 6ο αιώνα. Ωστόσο, ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι οι δύο Αγίες είναι το ίδιο πρόσωπο και ότι έζησε εξαιρετικά πολλά χρόνια.

Υπάρχουν δύο παραδόσεις που συνδέονται με την Αγία. Στην πρώτη, οι προσευχές της Αγίας Κιάρα έσωσαν μια πόλη της Ιρλανδίας από μια καταστροφική πυρκαγιά. Όταν ξέσπασε μια καταστροφική πυρκαγιά στο Muscraig, στη Momonia (σημερινό Μάνστερ), ο Άγιος Μπρένταν (St Brendan) έδωσε εντολή στους κατοίκους να αναζητήσουν τις προσευχές της Αγίας Κιάρα. Ακολούθησαν τις οδηγίες του, η Αγία Κιάρα προσευχήθηκε απαντώντας στις ικεσίες τους και η πυρκαγιά έπαψε. Από την κοίμηση του Αγίου Μπρένταν το 577, αυτή η ιστορία πιθανότατα αναφέρεται σε μια προγενέστερη Αγία Κιάρα. Η περιοχή Muscraig μπορεί να αναφέρεται στο Muskerry, μια περιοχή έξω από το Cork, ενώ η περιοχή Momonia αναφέρεται στη νότια Ιρλανδία, τουλάχιστον σε έναν αρχαίο χάρτη που έχει βρεθεί.

Η άλλη παράδοση αναφέρει πώς η Αγία Κιάρα ίδρυσε ένα γυναικείο μοναστήρι που ονομάζεται Teych-Telle γύρω στο έτος 625. Η Αγία Κιάρα ήταν η κόρη του Duibhre (ή Dubreus) ο οποίος αναφέρεται στη γραμμή αίματος των βασιλιάδων της Connor (ή Conaire).

Αυτή, μαζί με άλλες 5 παρθένες, ζήτησαν από τον Άγιο Φίνταν (St Fintan) του Taghmon να τους παραχωρήσει μία τοποθεσία να εγκατασταθούν και να αφοσιωθούν στην υπηρεσία του Θεού. Αυτός και οι μοναχοί του, έδωσαν στις γυναίκες την μονή τους στο Heli (ή Hele). Το Heli μάλλον ήταν στο County Westmeath. Ο Άγιος Φίνταν ευλόγησε την Αγία Κιάρα και την συμβούλεψε να δώσει το όνομα του Αγίου Telle τον τόπο προς τιμήν του Αγίου που είχε γεννήσει τέσσερα παιδιά, τον Ματθαίο, τον Λουκά , τον Μάρκο και τον Ιωάννη στην πεδιάδα της Miodhluachra εκείνη την ημέρα.

Η Αγία Κιάρα επέστρεψε τελικά στην επαρχία της και ίδρυσε ένα άλλο μοναστήρι, το Killchree (το οποίο μεταφράζεται το Κελί της Κιάρα), το οποίο διοίκησε μέχρι την κοίμησή της το 679.

Πηγή:

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2019/03/cera-15.html

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

* * *

Χαιρετισμοί στήν Ὁσία Κιάρα (St Kiara / Cera) ἡγουμένη Μονῶν
στό Kilkeary (πλησίον Nenagh) καί στό Tehelly Ἰρλανδίας (5/1, +679)
καί στόν Ὁσιο Μελέτιο τὁ νέο, ὁμολογητή, ἱδρυτή καί
ἡγούμενο Μονῆς τοῦ ὄρους Κιθαιρῶνα στήν Οἰνόη Ἀττικῆς,
ἀπό Μουταλάσκη Καππαδοκίας (1/9, +1105)

[στό Nenagh ἱδρύθηκε ἡ Προτεσταντική αἵρεσι
τῶν Κουνιτῶν “Ἐργατῶν” τό 1897]

Χαῖρε, Κιάρα τοῦ Kilkeary Ἰρλανδίας·
Χαῖρε, Μελέτιε τοῦ ὄρους Κιθαιρῶνα τῆς Οἰνόης·

Χαῖρε, Κιάρα ὅτι δωρίζεις στίς ψυχές τῶν αἱρετικῶν
ἕνα λευκό λουλούδι Ὀρθοδοξίας·

Χαῖρε, καλλίγραμμη πινελιά στή
ζωγραφιά τῶν Ἁγίων τοῦ Παραδείσου·

Χαῖρε, Μελέτιε ὅτι μέ ἀγάπη βγάζεις
τούς αἱρετικούς ἀπ’ τήν ψευδή “Ἀλήθεια” ·

Χαῖρε, ὅτι μέ θαυμαστή ἀγάπη τούς ὁδηγεῖς
στήν ἀληθινή Ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας·

Χαῖρε, Κιάρα γλυκιά σονάτα μέ ὄμορφες νότες ἀρετῆς·
Χαῖρε, Μελέτιε εὔγεστη ἀγάπη τοῦ Παραδείσου.

Χαίρετε, Ἅγιοι Κιάρα καί Μελέτιε!

https://poiimataabel.wordpress.com

Ποιητική Συλλογή «Φύλλα…»

Ποιήματα του Άβελ-Τάσου Γκιουζέλη

Άγιος Θεόδωρος Νεομάρτυς στην Αλικαρνασσό Μ. Ασίας (+1800) – 4 Σεπτεμβρίου

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Άγιος Θεόδωρος Νεομάρτυς στην Αλικαρνασσό Μ. Ασίας (+1800)

4 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Θεόδωρος μαρτύρησε για το Χριστό στην Αλικαρνασσό, το «Πετρούμι» της Μικράς Ασίας γύρω στα 1800 μ.Χ. και σε ηλικία 30 ετών περίπου.

Ο Άγιος συνελήφθη από ασεβείς Οθωμανούς και φυλακίστηκε στο «Μπουντρούμι» της Αλικαρνασσού. Κατά το διάστημα αυτό της παραμονής του στη φυλακή τον ενίσχυε ο Ιεροδιάκονος Ιωακείμ Ασκάνδαλος (+1839) αδελφός της Ιεράς Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Ιωάννου Θεολόγου της Πάτμου, άνδρας ευλαβής και λόγιος.

Μαρτύρησε με φρικτό τρόπο όπως φαίνεται και από τα κτυπήματα στην Τιμία Κάρα και τα υπόλοιπα Ιερά Λείψανά του.

Τα Ιερά Λείψανα του Νεομάρτυρος της Πίστης μας μετέφερε στην Ιερά Μονή της Πάτμου μετά την ανακομιδή τους ο Πάτμιος πλοίαρχος Νικόλαος Πασβάντης. Ο πλοίαρχος αυτός περνούσε συχνά με το πλοίο του κοντά από τις ακτές της Αλικαρνασσού και έβλεπε σε ένα συγκεκριμένο σημείο έντονο φως, ήταν το σημείο που είχε ταφεί ο Άγιος Θεόδωρος. Με τη βοήθεια του Πάτμιου Μητροπολίτου Λαοδικείας Γρηγορίου Ξένου (+1812), όπως αναφέρει ο ιστορικός Γεράσιμος Σμυρνάκης σε ανέκδοτο έργο του, ο Νικόλαος Πασβάντης μετέφερε τα Ιερά Λείψανα στην Ιερά Βασιλική Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου και Ευαγγελιστού της Πάτμου όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα.

Μετά από δύο αιώνες η χάρις του Κυρίου επέτρεψε να γίνει γνωστός ο Νεομάρτυρας στην Ενορία μας και την Πόλη της Νέας Αλικαρνασσού, καθώς και το γεγονός ότι φυλάσσονται τα Ιερά Λείψανά του στην προαναφερόμενη ιστορική Ιερά Μονή.

Με τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ειρηναίου και μετά από προσπάθειες των Εφημέριων και του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου μας, μεταφέρθηκε τον Ιούλιου του έτους 2008 από τον τότε Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Κνωσσού και νυν Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ. Ευγένιο και τον προϊστάμενο της Ενορίας μας Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο Κωνσταντίνο Πετρόγιαννη, ως ευλογία, ικανό απότμημα εκ των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεομάρτυρος Θεοδώρου του Αλικαρνασσέως, επισήμως από την Πάτμο, παραχωρηθέν από τον τότε Καθηγούμενο Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Αντίπα και την Αδελφότητα της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου για να παραμένουν, να παρέχουν τον αγιασμό στους πιστούς και να αφυπνίζουν την πλούσια ορθόδοξη παράδοση της Αλικαρνασσού και ολόκληρης της Κρήτης μας.

Ευχαριστούμε την αδελφότητα της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πάτμου για την ανταπόκριση και την προσφορά τους στον τόπο μας.

Προ της μεταφοράς του Ιερού Λειψάνου στη Νέα Αλικαρνασσό, είχε ήδη συνταχθεί, μετά από αίτημα της Ενορίας μας, η ασματική Ακολουθία προς τιμήν του Αγίου Θεοδώρου, αγαθή φιλοτιμία του τότε Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης και νυν Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ρόδου κ.κ. Κυρίλλου, η οποία εξεδόθη αργότερα στο «Πατμιακόν Λειμωνάριον» το έτος 2007.

Κατά το ίδιο διάστημα ολοκληρώθηκε το δεξιό κλίτος του παρεκκλησίου της Ενορίας μας στον Άγιο Ελευθέριο, προς τιμήν του Αγίου Μάρτυρα Θεοδώρου, όπου καθιερώθηκε από την Ενορία μας ο εορτασμός και η βραδυνή Πανηγυρική Θεία Λειτουργία την παραμονή 3ης προς 4ης μηνός Σεπτεμβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου.

Το απόγευμα της 3ης Σεπτεμβρίου, τελείται στον Ιερό Ενοριακό Ναό του Αγίου Νικολάου, η Ακολουθία της Εννάτης Ώρας και στη συνέχεια λιτανεύεται το Ιερό Λείψανο και η Εικόνα του Αγίου μέχρι το παρεκκλήσιο Του, όπου τελείται ο πανηγυρικός Εσπερινός, ο Όρθρος και η βραδυνή Θεία Λειτουργία, μετά το πέρας της οποίας διανέμεται κατά την Μικρασιατική παράδοση, φαγητό στους πιστούς, το λεγόμενο «Κουρμπάνι» (κρέας με σιτάρι), προς τιμή και μνήμη του Αγίου. Η διανομή του κρέατος μαζί με άρτο, προσδίδει στο Κουρμπάνι χαρακτήρα θρησκευτικού γεύματος αναλόγου με τις «αγάπες» των πρώτων χριστιανικών χρόνων.

Με τη συμπλήρωση 10 ετών μνήμης και εορτής του τοπικού μας Νεομάρτυρα Αγίου στη Νέα Αλικαρνασσό, η Ενορία μας σε συνεργασία με ομάδα ευλαβών Χριστιανών Αλικαρνασσέων, αλλά κυρίως με τη θέληση και τη συμμετοχή του Λαού μας, καθιέρωσε πλέον παράλληλα με τον εοετασμό του Αγίου, την Ετήσια Σύναξη των Ιερών Εικόνων – Οικογενειακών Κειμηλίων των απανταχού Αλικαρνασσέων, με σκοπό τη διάπλαση κοινής συνειδήσης όλων μας και τη θέσπιση της εορτής αυτής, ως ημέρα μνήμης, πνευματικής αφύπνισης και συνέχισης της ζωντανής παράδοσης όλων των Αλικαρνασσέων.

Ευχαριστούμε τον Τριαδικό μας Θεό για τις ευεργεσίες Του, τον Πάτρωνα και Πολιούχο μας Άγιο Νικόλαο για τις ποικίλες δωρεές του και τον Συμπροστάτη μας Άγιο Θεόδωρο για τις προς Κύριον πρεσβείες του.

Νέα Αλικαρνασσός Αύγουστος 2018.

Με τις πρεσβείες του Αγίου μας της Ενορίας Αγίου Νικολάου, Ο Προϊστάμενος, Πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Πετρογιάννης.

Πηγή:

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2019/04/4_8.html

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ