Άγια Συλβία της Ρώμης, μήτηρ του Αγίου Γρηγορίου Διαλόγου (+592) – 4 Νοεμβρίου

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Άγια Συλβία της Ρώμης,

μήτηρ του Αγίου Γρηγορίου Διαλόγου (+592)

4 Νοεμβρίου

Η Αγία Συλβία γεννήθηκε το 515 μ.Χ. στη Ρώμη και καταγόταν από ευγενική και διακεκριμένη οικογένεια της Ρώμης. Ήταν αδελφή του Ρουφίνου, ο οποίος ήταν Πρωθυπουργός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας επί αυτοκρατόρων Θεοδοσίου και Αρκαδίου. Σύζυγός της ήταν ο Γορδιανός εξίσου γόνος αριστοκρατικής οικογένειας ο οποίος ήταν ρεγιονάριος (χωρεπίσκοπος).

Η Αγία Συλβία είχε 2 γιους, τον Άγιο Γρηγόριο Α’ τον Μέγα ή Άγιος Γρηγόριος Α’ ο Διάλογος Πάπας Ρώμης (τιμάται 12 Μαρτίου) όμως δυστυχώς το όνομα του δεύτερου υιού της δεν μας διασώζεται. Η Αγία Συλβία έδωσε στα παιδιά της εξαιρετική παιδεία και μόρφωση και ήταν σε όλους γνωστή για το μεγάλο της έλεος και την φιλανθρωπία της. Ο Παλλάδιος στον Λαυσαϊκό Κώδικα αναφέρει ότι η Αγία Συλβία μετά την κοίμηση του συζύγου της το 573 επιδόθηκε με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο στην άσκηση, την προσευχή, την νηστεία και στα αγαθά έργα.

Η Αγία Συλβία είχε χτίσει ένα παρεκκλήσι στο σπίτι της. Το 645 μ.Χ. μοναχοί από τη Λαύρα του Αγίου Σάββα στην Παλαιστίνη εγκαταστάθηκαν σε αυτό το παρεκκλήσι το οποίο αφιέρωσαν στη μνήμη του Αγίου Σάββα. Ο σύζυγος της Αγία Συλβίας, Άγιος Γορδιανός είχε 2 αδελφές, τις Αγίες Τρασίλα (τιμάται 24 Δεκεμβρίου) και Εμιλιάνα (τιμάται 5 Ιανουαρίου) οι οποίες και αυτές μαζί με την Αγία Συλβία επιδόθηκαν με μεγάλο ζήλο στην προσευχή, την νηστεία και την άσκηση και έζησαν μια ζωή παρθενίας. Η Αγία Συλβία κοιμήθηκε οσιακά το 592 και θεωρείται προστάτης των εγκύων.

Πηγή:

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Advertisements

Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) Επίσκοπος Dol Γαλλίας (+575) – 24 Οκτωβρίου

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) Επίσκοπος Dol Γαλλίας (+575)

24 Οκτωβρίου

Ο Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire), είναι ένας Άγιος της Βρετάνης της Γαλλίας. Ήταν Βρετανός μοναχός που έγινε Επίσκοπος του Dol-de-Bretagne στη Βρετάνη και κοιμήθηκε οσιακά στη Νήσο Sark, όπου ήταν ηγούμενος ενός μοναστηριού.

Γεννήθηκε στις αρχές του 6ου αιώνα μέσα σε μία οικογένεια ευγενών, η μητέρα του ονομάζονταν Afrelia και ήταν πριγκίπισσα του Powys ενός μικρού πριγκιπάτου της Ουαλίας και ο πατέρας του Umbrafel και ήταν πρίγκιπας και γιος του βασιλιά της Βρετανίας Budic A’, και ήταν θείοι του Αγίου Σαμψών της Dol (τιμάται 28 Ιουλίου). Ως παιδί, σπούδασε στο μοναστήρι στο Llantwit Major υπό την κηδεμονία του Αγίου Ίχλτυτ (St Illtud) [τιμάται 6 Σεπτεμβρίου και 6 Νοεμβρίου)]. Μετά το τέλος των σπουδών του ταξίδεψε στη Βρετάνη με τον ξάδελφό του Άγιο Σαμψών, ο οποίος στη συνέχεια έγινε Αρχιεπίσκοπος της Dol. Μετά την κοίμηση του Αγίου Σαμψών, ο Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) διαδέχθηκε τον Άγιο Σαμψών στην Αρχιεπισκοπή, μετά από Θεϊκή εντολή, όμως σύντομα παραιτήθηκε από τη θέση του και τον διαδέχθηκε ο Άγιος Budoc της Dol (τιμάται 8 Δεκεμβρίου) και αποχώρησε στο νησί Sark όπου ίδρυσε μια μοναστική κοινότητα 62 μοναχών. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Butler, πέθανε περίπου το έτος 575.

Αναφέρεται ότι ο Κόμης Loisescon, ο οποίος ήταν σοβαρά άρρωστος θεραπεύτηκε με θαυματουργικό τρόπο από τον Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire).

Μία από τις πιο γνωστές και λεπτομερείς αναφορές γι ‘αυτόν αφορά τη διάσωση μιας ομάδας παιδιών που έπαιζαν στην παραλία κάτω από το μοναστήρι σε ένα εγκαταλελειμμένο ναυάγιο, όταν μια ξαφνική και βίαιη καταιγίδα ξέσπασε και τα έριξε στη θάλασσα. Ακούγοντας τις φωνές τους για βοήθεια, ο Άγιος Μαγκλόϊρ (St Magloire) λέγεται ότι μεταφέρθηκε θαυματουργικά στη θάλασσα και έσωσε τα παιδιά και το σκάφος τους, οδηγώντας τους με ασφάλεια στην ακτή.

Άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι ταξίδεψε στη νήσο του Jersey και σκότωσε έναν δράκο, ανέστησε έναν πνιγμένο ψαρά του Sark και ότι οδήγησε τους κατοίκους του νησιού να πολεμήσουν έναν στόλο των Βίκινγκς και να τους νικήσουν.

Μετά την κοίμηση του Αγίου, το Sark δέχθηκε ξανά επίθεση από τους Βίκινγκς, οι οποίοι κατέστρεψαν το μοναστήρι και σκοτώνοντας όλους τους μοναχούς. Όταν επτά από αυτούς προσπάθησαν να ανοίξουν τον τάφο του Αγίου τυφλώθηκαν και πολλοί και οι υπόλοιποι σαν κάποιος ή κάτι να τους σύγχυσε το μυαλό άρχισαν να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Nominoe, το Ιερό Λείψανο του Μαγκλόϊρ (St Magloire) κλάπηκε από τη Μονή του Lehon. Εκεί ο Άγιος τιμώνταν από τους μοναχούς ως προστάτης άγιος και είναι πιθανό το μεγαλυτερο μέρος της βιογραφίας του να γράφτηκε εκεί στα τέλη του 9ου αιώνα. Μετά την αύξηση των επιδρομών των Βίκινγκ στις αρχές του δέκατου αιώνα, τα Ιερά Λείψανά του μεταφέρθηκαν στο Παρίσι από τους μοναχούς, όπου ο Ούγκος ο Μέγας τους χορήγησε εκτάσεις για την ίδρυση νέου μοναστηριού.

Πηγή:

http://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ